Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند
Ghazal 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Ghazal 4144خال ترا ز دیده تر سبز کرده انداین دانه را به خون جگر سبز کرده اند
Ghazal 4148مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اندغیر از حباب وموج ز دریا چه دیده اند
Ghazal 4224این ناکسان که فخر به اجداد می کننداز رو به پشت نامه دلی شاد می کنند
Ghazal 4250می در پیاله کن که گل و لاله می روداین کاروان چو شعله جواله می رود
Ghazal 4255طغیان نفس بیش به وقت غنا شودمار ضعیف بر سر گنج اژدها شود
Ghazal 4280در شوره زار دانه اگر سبز می شوداز چرخ بخت اهل هنر سبز می شود
Ghazal 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خریدگلچین نهال شد که گل از باغبان خرید
Ghazal 4332در سینه نهان گریه مستانه نگرددسیلاب گره در دل ویرانه نگردد
Ghazal 4352چشم تو که پروای نظر باز نداردچون است که از سرمه نظر باز ندارد
Ghazal 4359در سینه عشاق هوس راه ندارددر مجمر ما شعله خس راه ندارد
Ghazal 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد
Ghazal 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورداز گرد گریبان بقا سر بدر آورد
Ghazal 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشدآن بیخبر از ما چه خبر داشته باشد
Ghazal 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید
Ghazal 4449صحبت به حریفان سیه کار مداریدبر روی سخن آینه تار مدارید
Ghazal 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرداز دل سنگ آه عاشقانه برآرد
Ghazal 4510چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد
Ghazal 4528هر ذره ازو در سر سودای دگر داردهر قطره ازودردل دریای دگردارد
Ghazal 4535چه خوش است ناله من به نوا رسیده باشددل پا شکسته من به دوا رسیده باشد
Ghazal 4570دل چو شبنم آب کن رو در گلستانش گذارروی اشک آلود بر رخسار خندانش گذار
Ghazal 4692ترا لبی است ز چشم ستاره خندانترمرادلی ز دهان تو تنگ میدانتر
Ghazal 4766بی صفا از خط نگردیده است رخسارش هنوزمی توان صد رنگ گلچیدن زگلزارش هنوز
Ghazal 4789نخست دفتر هوش و خرد درآب اندازدگر نگاه به آن چشم نیمخواب انداز
Ghazal 4809با عشق او ز هر دو جهانیم پاکبازما از دو خانه همچو کمانیم پاکباز
Ghazal 4818چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز
Ghazal 4821به مژگان اشک پاشیدن میاموزبه ابر تیره باریدن میاموز
Ghazal 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Ghazal 4905می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش