Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است
Ghazal 1194روی کار دیگران و پشت کار من یکی استروز و شب در دیده شب زنده دار من یکی است
Ghazal 1196عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است
Ghazal 1200هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است
Ghazal 1247زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی کیست؟چهره روز آفتابی از فروغ روی کیست؟
Ghazal 1259توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست
Ghazal 1261عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست
Ghazal 1277فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست
Ghazal 1282حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست
Ghazal 1283آه مظلومان برون آید ز لب بی اختیارناوک دلدوز را آسودگی در کیش نیست
Ghazal 1286آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست
Ghazal 1314پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست
Ghazal 1322غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیستچشم خواب آلود نرگس گوش بر افسانه نیست
Ghazal 1324زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشتبوسه ای برد از میان ساغر که صد فریاد داشت
Ghazal 1332تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشتهر حبابی را که می دیدم پری در شیشه داشت
Ghazal 1338جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشتدین و ایمان را به هیچ آن نامسلمان برنداشت
Ghazal 1339یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشتموجه مطلق عنان ما غم ساحل نداشت
Ghazal 1347در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت
Ghazal 1349می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت
Ghazal 1350همچو برق از عالم اسباب می باید گذشتزین خراب آباد چون سیلاب می باید گذشت
Ghazal 1355می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت
Ghazal 1373هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفتیوسف خود را درین بازار پیدا کرد و رفت
Ghazal 1381دامن فرصت دل بیتاب نتواند گرفتمشت خاکی پیش این سیلاب نتواند گرفت
Ghazal 1388وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت
Ghazal 1408غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمتبه چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت
Ghazal 1417قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست
Ghazal 1441پیش من ثابت و سیار فلک مرغوب استخرده گل همه در دیده بلبل خوب است
Ghazal 1461هر که مست است درین میکده هشیارترستهر که از بیخبران است خبردارترست
Ghazal 1480سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است
Ghazal 1493خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است