Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند
Ghazal 2494خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدنداصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند
Ghazal 2528مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کندهر قدر کز خویش افتم دور آوازم کند
Ghazal 2564گر چنین نشو و نما آن نخل موزون میکندسرو را بار خجالت بید مجنون میکند
Ghazal 2566تیشه را از خون خود فرهاد رنگین میکندزهر غیرت مرگ را در کام شیرین میکند
Ghazal 2598نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنندکز می گلرنگ صاحب آبرویم می کنند
Ghazal 2599سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند
Ghazal 2609اهل همت خرده خود پیش درویشان نهندمایه داران مروت گنج در ویران نهند
Ghazal 2625تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود
Ghazal 2630شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود
Ghazal 2641صورت شیرین اگر از لوح خارا میروداز دل سنگین ما نقش تمنا میرود
Ghazal 2645مفلس از بزم شراب ما توانگر میرودابر اینجا تا کمر در آب گوهر میرود
Ghazal 2663بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شودبرگ کاهی چشم را مقراض بال و پر شود
Ghazal 2667هر سبکمغزی که غافل شد ز دل باطل شودکاه چون بیدانه گردد خرجِ آب و گِل شود
Ghazal 2683با وجود مرگ، کی هستی گوارا میشود؟تلخی ماتم کجا شیرین به حلوا میشود
Ghazal 2691محنت امروز، فردا جمله راحت میشوداشک خونین آب صحرای قیامت میشود
Ghazal 2692زر و بال منعمان روز قیامت میشودعاقبت هر فلس ماهی داغ حسرت میشود
Ghazal 2700دل به تن یکرنگ چون گردید باطل میشودگوهر از گرد کسادی مهره گل میشود
Ghazal 2704هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شودخاک مجنون زود بازیگاه طفلان می شود
Ghazal 2709گر ز ریحان خواب بیدردان به سامان می شودخواب من آشفته زان خط چو ریحان می شود؟
Ghazal 2715سینهام از درد و داغ عشق روشن میشودآنچه زنگ دیگران، آیینهٔ من میشود
Ghazal 2725بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شوداین کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود
Ghazal 2736بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد
Ghazal 2759مشق هجران در کنار بحر می باید کشیدآه در بحر از خمار بحر می باید کشید
Ghazal 2771روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاهدر شب تاریک باید باده روشن کشید
Ghazal 2778مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید
Ghazal 2790مرا آه سحر گرد از دل دیوانه می روبدکه جزبال سمندر گرداز آتشخانه می روبد؟
Ghazal 2794به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتدنمی خواهم که چشم من به چشم روزگار افتد
Ghazal 2802ز جوش مغز هردم از سرم دستار میافتدکف اندازد به ساحل بحر چون سرشار میافتد
Ghazal 2810ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچدزمین از سایه ام چون آسمان بر خویش می پیچد