Ghazal 5271

چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5282

گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌امبادبان کشتی می می‌شود سجاده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5284

چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده امدر خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5286

در نمود نقش‌ها بی‌اختیار افتاده‌اممهره مومم به دست روزگار افتاده‌ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5292

سر چو دود از روزن اختر برون آورده امشعله شوخم سر از مجمر برون آورده ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5295

مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده‌امتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5298

این منم در دست زلف یار را پیچیده‌امدر سخن آن شکرین‌گفتار را پیچیده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5299

اشک را در پرده‌های چشم تر پیچیده‌امساده‌لوحی بین که در کاغذ شرر پیچیده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5306

با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5312

شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله امسبزه خوابیده در گلشن نماند از ناله ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5336

چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتمگر به دندان می گرفتم عقد گوهر داشتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5339

یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتماز دل صد پاره دامانی پر از گل داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5349

می‌شدم بیرون ز خود گر منزلی می‌داشتمدست و پایی می‌زدم گر ساحلی می‌داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5358

جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5364

بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5366

هر که می آید به ملک هستی از کوی عدمباز می گردد به جان بی نفس سوی عدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5369

نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5372

دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشمجامه کعبه است دود آتش پرستان را به چشم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5380

خاک صحرای جنون در چشم گریان می‌کشمناز سرو از گردباد این بیابان می‌کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5385

خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5387

با زبان گندمین از بینوایی فارغمخوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5389

داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5392

شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنماز گرستن تر نگردد دامن پیراهنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5399

چند روزی بر در صبر و تحمل می زنمدست امیدی به دامان توکل می زنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5400

رشته امید را تا چند پیوندم به خلقتا به کی شیرازه بال و پر عنقا کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5402

جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنمساغری چون دولت بیدار در کارش کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5405

چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5406

چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5408

جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5410

دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم

Saib TabriziGhazal1 min