Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ترک عادت همه گر زهر بود دشوارستروز آزادی طفلان به معلم بارست
Ghazal 1452نغمه را در دل عشاق اثر بسیارستیک جهان سوخته را نیم شرر بسیارست
Ghazal 1479در بهاران سر مرغی که به زیر بال استاز دم سرد خزان ایمن و فارغبال است
Ghazal 1482پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است
Ghazal 1483دل ز خال لب منظور گرفتن ستم استدانه را از دهن مور گرفتن ستم است
Ghazal 1486زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است
Ghazal 1495صدف بحر بقا سینه درویشان استگوهر آن، دل بی کینه درویشان است
Ghazal 1500این چه لطف است که با یار وفادار من استکه به من همسفر و خانه نگهدار من است
Ghazal 1502سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است
Ghazal 1504موج سنبل ز پریشانی پرواز من استگل برافروخته شعله آواز من است
Ghazal 1510چشم بیدار چراغی است که در منزل اوستدل بیتاب سپندی است که در محفل اوست
Ghazal 1511چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوستدل هر کس که شود زیر و زبر خانه اوست
Ghazal 1519نه همین مشک مرا خون جگر ساخته استعشق بسیار ازین عیب هنر ساخته است
Ghazal 1522آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است
Ghazal 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است
Ghazal 1525رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته استزود بر باد رود هر چه به دم پیوسته است
Ghazal 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده استچشم بد دور که بسیار بجا افتاده است
Ghazal 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟
Ghazal 1534تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده استرشته آهی که سر از دل گوهر زده است
Ghazal 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است
Ghazal 1554خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است
Ghazal 1573عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است
Ghazal 1576ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی استبه حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است
Ghazal 1577نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست
Ghazal 1581عشق را با دل صد پاره من کاری هستدر دل غنچه من خرده اسراری هست
Ghazal 1586تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایسترقم ناز بر آن لوح جبین می بایست
Ghazal 1587محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیستبی دل و دینم و دلدار نمی دانم چیست
Ghazal 1611در بیابان جنون سلسله پردازی نیستروزگاری است درین دایره آوازی نیست
Ghazal 1613در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیستغنچه هر جا بود از فکر چمن خالی نیست
Ghazal 1620تا من دلشده را دست ز گردن برداشتجوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت