Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامیرساند پیچ و خم آخر به منزل راه را
Ghazal 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را
Ghazal 253پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما
Ghazal 256شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ماچون صدف گشت از دهان پاک، گوهر رزق ما
Ghazal 259از نصیحت خامتر گردد دل خودکام مااز نمک سنگین شود خواب کباب خام ما
Ghazal 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ما
Ghazal 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما
Ghazal 294نیست بر سبزان گلشن، دیده پر خون ماتیغ خونخوار تو باشد سبز ته گلگون ما
Ghazal 344ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟که می روید بت از دیوار و در کاشانه ما را
Ghazal 346زبان برگ بود از ذکر خامش بوستانها رانسیم نوبهاران کرد گویا این زبانها را
Ghazal 353به دست خود کند بیدادگر بنیاد دولت راستمگر لشکر بیگانه می سازد رعیت را
Ghazal 407فروغ حسن از خط بیش گردد لاله رویان راکه خاموشی بود کمتر، چراغ زیر دامان را
Ghazal 453ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ماپر طاوس مستغنی است از نقش و نگار ما
Ghazal 457رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی داردخدا را سرسری مگذر ز اوراق خزان ما
Ghazal 507از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را
Ghazal 520چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مراگر شوم آب، ازین خاک گذر نیست مرا
Ghazal 523در بیابان طلب، راهبری نیست مراسر پرواز به باد دگری نیست مرا
Ghazal 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Ghazal 719شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مراباری دگر نماند درین آسیا مرا
Ghazal 761دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما
Ghazal 835از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان رامستی ز یاد بلبل برده است آشیان را
Ghazal 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Ghazal 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب
Ghazal 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب
Ghazal 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست
Ghazal 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟
Ghazal 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
Ghazal 983گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست
Ghazal 991هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرستاین همای خوش نشین هر دم به بام دیگرست
Ghazal 992حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست