Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنندخوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند
Ghazal 2602بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند
Ghazal 2607داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند
Ghazal 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Ghazal 2620ذوق خاموشی مرا روزی که دامنگیر بودگرد را هم سرمه سای ناله زنجیر بود
Ghazal 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Ghazal 2632شب که سرو قامت او شمع این کاشانه بودتا سحر گه بر گریزان پر پروانه بود
Ghazal 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Ghazal 2665چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شودمیوه مقصود هیهات است ازو حاصل شود
Ghazal 2671نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شودگوشه عزلت بهشتی نیست حورش کم شود
Ghazal 2685خانهای کز نور حسن او مصفا میشودحلقه بیرون در محو تماشا میشود
Ghazal 2689عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شودکار اگر عشق است پر همکار پیدا می شود
Ghazal 2692زر و بال منعمان روز قیامت میشودعاقبت هر فلس ماهی داغ حسرت میشود
Ghazal 2694بعد عمری گر وصال او میسر میشودشرم پیش چشم من سد سکندر میشود
Ghazal 2696زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر میشودچون زمین افتاد قابل دانه گوهر میشود
Ghazal 2699جان بیمغزان به خاک تیره واصل میشودکاروان کف بیابان مرگ ساحل میشود
Ghazal 2701دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل میشودسنگ این مینای خالی پرتو مل میشود
Ghazal 2707جان زترک جسم چون گوهر فروزان می شودچون بخار از گل برآید ابر نیسان می شود
Ghazal 2708زودتر دل جمع گردد چون پریشان می شودچون شود سی پاره قرآن ختم آسان می شود
Ghazal 2712در زمستان باغ اگر از برگ عریان می شودبرگ عیش خلق افزون در زمستان می شود
Ghazal 2727یک دل روشن نگهبان جهانی میشودعصمت یوسف حصار کاروانی میشود
Ghazal 2737غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل میدهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل میدهد
Ghazal 2747یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید
Ghazal 2771روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاهدر شب تاریک باید باده روشن کشید
Ghazal 2776دل نیاسود از تردد تا نشد منزل سفیدکرد ما را رو سفید آخر، که روی دل سفید!
Ghazal 2779چشم ما را پرده غفلت شد ابروی سفیدباز ناورد از ختا این نافه را موی سفید
Ghazal 2783وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟حرف تلخی هم از آن شیرین زبان باید شنید
Ghazal 2789غنی فیض از دل شب چون فقیران درنمییابدز ظلمت آنچه یابد خضر، اسکندر نمییابد
Ghazal 2793دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد
Ghazal 2801نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتدکه در جمعیت دلها خلل از حال من افتد