Ghazal 2052

عشق مرا به زینت ظاهر اساس نیستپروانه را ز شمع، نظر بر لباس نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2058

دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیستهر جا جمال هست غمی از جلال نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2063

بر کافران خدای جهان گر رحیم نیستچون زلف را ز آتش روی تو بیم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2069

تا آدمی خمش نشود برگزیده نیستصهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2073

ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیستیاقوت وار آتش ما را زبانه نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2077

گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2084

سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2086

تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2087

از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2096

دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2100

چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2104

از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2105

تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2108

زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2112

مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2115

تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2119

جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2126

ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2132

روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2134

شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2136

نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2147

آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2158

در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2166

با طره او مشک ختا دود کبابی استبا چهره او صورت چین موج سرابی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2170

آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2188

منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2196

در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2205

در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2211

می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست

Saib TabriziGhazal1 min