Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
عشق مرا به زینت ظاهر اساس نیستپروانه را ز شمع، نظر بر لباس نیست
Ghazal 2058دیوانه را ز حلقه طفلان ملال نیستهر جا جمال هست غمی از جلال نیست
Ghazal 2063بر کافران خدای جهان گر رحیم نیستچون زلف را ز آتش روی تو بیم نیست
Ghazal 2069تا آدمی خمش نشود برگزیده نیستصهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست
Ghazal 2073ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیستیاقوت وار آتش ما را زبانه نیست
Ghazal 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت
Ghazal 2084سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت
Ghazal 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت
Ghazal 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت
Ghazal 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت
Ghazal 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت
Ghazal 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت
Ghazal 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت
Ghazal 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت
Ghazal 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست
Ghazal 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست
Ghazal 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
Ghazal 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست
Ghazal 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟
Ghazal 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
Ghazal 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است
Ghazal 2147آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است
Ghazal 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته استاز دست خضر در ظلمات آب گرفته است
Ghazal 2166با طره او مشک ختا دود کبابی استبا چهره او صورت چین موج سرابی است
Ghazal 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است
Ghazal 2188منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست
Ghazal 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت
Ghazal 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت
Ghazal 2205در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست
Ghazal 2211می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست