Ghazal 1589

جگر لاله سیه مست ز میخانه کیستمستی نرگس مخمور ز پیمانه کیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1591

خاک در کاسه آن سر که در او سودا نیستخار در پرده آن چشم که خونپالانیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1594

خار در دیده آن کس که طلبکارش نیستخاک در کاسه آن سر که هوادارش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1595

آه من مد رسایی است که پایانش نیستبخت من ابر سیاهی است که بارانش نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1598

در قناعت لب خشک و مژه پر نم نیستعالمی هست درین گوشه که در عالم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1599

من که در سر هوس طره دستارم نیستهیچ با سایه اقبال هما کارم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1600

خون من نیست به تشریف شهادت قابلورنه اندیشه ازان غمزه خونخوارم نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1605

تلخی می به گوارایی دشنام تو نیستدزدی بوسه به شیرینی پیغام تو نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1606

خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیستتشنه لعل تو روشن گهری نیست که نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1607

حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیستخلوت فکر تو چاه ذقنی نیست که نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1608

مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیستتوشه بردار و روان شو که زمان اینهمه نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1614

در پریشان نظری غیر پریشانی نیستعالمی امن تر از عالم حیرانی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1625

رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشتحرکت در الف آن قامت موزون نگذاشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1626

پشت آیینه بود پرده مستوری زشتزاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1628

دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1632

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1636

اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفتآن توانگر بود اینجا که زر از یادش رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1644

خیال آب مرا در سراب‌ها انداختامید گنج مرا در خراب‌ها انداخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1647

ز شرم در حرم وصل جان محرم سوختفغان که تشنه ما در کنار زمزم سوخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1654

چو خط ز عارض آن فتنه جهان برخاستز سبزه موی بر اندام گلستان برخاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1657

خط نرسته ازان لعل آتشین پیداستز لطف، زهر خط از زیر این نگین پیداست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1664

خراب حالی ما از درازی دست استز همت است که دیوار ما چنین پست است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1671

بنای صبر که همسنگ کوه الوندستبه یک اشاره موی میان او بندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1683

سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرستچه عشرتی است که پروانه کم، چراغ پرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1699

اگر چه زلف ترا دل ز کفر تاریک استز خط، لب تو گناهی به توبه نزدیک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1707

دل رمیده ما را صدای پا سنگ استبر آبگینه ما نقش آشنا سنگ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1708

نصیب اهل دل از چرخ بدگهر سنگ استکه رزق نخل برومند از ثمر سنگ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1710

سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1714

همین نجابت ذاتی است آنچه محترم استبزرگیی که بود عارضی کم از ورم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1722

خزان بیجگران نوبهار مردان استبه تیغ غوطه زدن سبزه زار مردان است

Saib TabriziGhazal1 min