Ghazal 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3416

تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3422

دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3426

هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3427

جگر پاره اگر مایده خوانم شدچشم شور فلک سفله نمکدانم شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3437

قبله زن صفتان آینه زر باشدمرد را آینه زندان سکندر باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3441

من و راهی که ز سر سنگ نشانش باشدبرق خنجر بلد راهروانش باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3446

نقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3453

داغ هر لاله که بر سینه هامون باشدمهری از محضر رسوایی مجنون باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3457

گرچه آن سرو روان در همه جا می باشدنیست ممکن که توان یافت کجا می باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3458

کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟حرکت لازمه قبله نما می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3460

پیچ و خم لازمه رشته جان می باشدنیست بی سلسله تا آب روان می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3462

شکوه اهل دل از خلق نهان می باشداین عقیقی است که در زیر زبان می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3465

چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3466

جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3468

چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟ز استخوان چند کسی ناز طباشیر کشد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3471

سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3473

تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3488

هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3503

غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3505

نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3527

فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3528

خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟برق را ابر محال است که مستور کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3535

خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3536

سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3551

تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3559

تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3567

شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

Saib TabriziGhazal1 min