Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد
Ghazal 4120ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساندما را ازین جهان به جهان دگر رساند
Ghazal 4127آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند
Ghazal 4131مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اندخون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
Ghazal 4134جمعی که هوش خود به می ناب داده اندخرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند
Ghazal 4142آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند
Ghazal 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Ghazal 4155جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند
Ghazal 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Ghazal 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Ghazal 4163ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند
Ghazal 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند
Ghazal 4171جمعی که در لباس می ناب می کشنددام کتان به چهره مهتاب می کشند
Ghazal 4174محبوس آسمان چه پروبال واکنددر زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند
Ghazal 4176آرام را خرام تو آتش عنان کندآیینه را حجاب تو آب روان کند
Ghazal 4182بی حاصلی که تربیت بید می کنداین شغل پوچ را به چه امید می کند
Ghazal 4188بر باد می دهد سر بی مغز چون حبابهر کس برای کسب هوا سیر می کند
Ghazal 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند
Ghazal 4206زاهد هوای عالم بالا نمی کنداین رود خشک روی به دریا نمی کند
Ghazal 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکندوحشت رَم از طبیعت آهو نمیکند
Ghazal 4210در موج خیز غم دل آزاد نشکندجوهر طلسم بیضه فولاد نشکند
Ghazal 4214شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند
Ghazal 4215جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنندچون موج پشت دست به آب بقا زنند
Ghazal 4216آنها که در چمن قدح مل نمی زننددست نشاط در کمر گل نمی زنند
Ghazal 4219گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند
Ghazal 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Ghazal 4223گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند
Ghazal 4230آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند
Ghazal 4239آن را که در جگر نفس آتشین بودخورشید آسمان وچراغ زمین بود
Ghazal 4243بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود