Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید
Ghazal 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید
Ghazal 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید
Ghazal 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد
Ghazal 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید
Ghazal 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد
Ghazal 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد
Ghazal 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد
Ghazal 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد
Ghazal 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد
Ghazal 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید
Ghazal 4498دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
Ghazal 4508چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد
Ghazal 4525ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند
Ghazal 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Ghazal 4533جان غریب ازین جهان میل وطن نمیکندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمیکند
Ghazal 4540خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند
Ghazal 4557مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار
Ghazal 4558پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟یا شده است از ناف آهوی ختن مشک آشکار
Ghazal 4562بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار
Ghazal 4574بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار
Ghazal 4591گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار
Ghazal 4609شورش دیوانه گردد از بیابان بیشترمی شود وحشت فزون چون گشت میدان بیشتر
Ghazal 4612جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر
Ghazal 4637از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر
Ghazal 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیراین دکانی را که برخود چیده ای برچیده گیر
Ghazal 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تربود نخل برومند از زمین نرم سرکش تر
Ghazal 4663نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذارچند روزی سر خود بر سر زانو بگذار
Ghazal 4669دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهاردیده ای آب ده از صبح بناگوش بهار
Ghazal 4671ای صبا برگی از آن گلشن بی خار بیارحرف رنگینی از آن لعل گهربار بیار