Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مخزن گوهر صدف از ته گزینی می شودکف سبک در بحر از بالانشینی می شود
Ghazal 2729دیده روشن از فروغ آشنایی می شودرزق چشم است آنچه صرف روشنایی می شود
Ghazal 2731عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمودوقت آن کس خوش که شغل عشق را پیدا نمود
Ghazal 2732گوش شو هر جا سخن را ساز نتوانی نمودمهر بر لب زن دلی گرباز نتوانی نمود
Ghazal 2738شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد
Ghazal 2741راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهدشورش دیوانه را زنجیر بیرون می دهد
Ghazal 2742چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد
Ghazal 2750دل به دارالامن حیرت نه به آسانی رسیدداد جان این صید بسمل تابه حیرانی رسید
Ghazal 2753مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید
Ghazal 2758می به روی لاله رنگ یار می باید کشیدباده گلرنگ در گلزار می باید کشید
Ghazal 2761جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید
Ghazal 2763سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشیدوحشت چشم غزال از دام می باید کشید
Ghazal 2772زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید
Ghazal 2773از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشیدبار کوه قاف بتواند به آسانی کشید
Ghazal 2780از صبوری در گشاد کارها بگزین کلیدبر نیاید هیچ قفل محکمی با این کلید
Ghazal 2781بوسه از کنج دهان دلربا دارد امیداین دل گستاخ را بنگر چها دارد امید
Ghazal 2784سوختم از شوق، یاران راه حرفی وا کنیدنامه ای انشا کنید و قاصدی پیدا کنید
Ghazal 2788بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دویدمصرع برجسته بر گرد جهان خواهد دوید
Ghazal 2795زعکسش لرزه بر آیینه گوهرنگار افتدصدف بر خویش می لرزد چو گوهر شاهوار افتد
Ghazal 2804به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتدخمارآلود از خمیازه در خمیازه می افتد
Ghazal 2807کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟به تحقیق خبر تا چند در هر بیخبر پیچد؟
Ghazal 2809خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچدکه جوهر بر خود از خونریزی شمشیر می پیچد
Ghazal 2813خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گرددکز این محراب هر حاجت که می خواهی روا گردد
Ghazal 2828کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟کسی تا چند بی لنگر درین دریای خون گردد؟
Ghazal 2832دل سنگ از شکست دانه من آب میگرددز عاجزنالی من آسیا گرداب میگردد
Ghazal 2835مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود میگرددکه خال او ز خط زنبور خاکآلود میگردد
Ghazal 2837از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود میگرددکه داغم از سواد شهر مُشکاندود میگردد
Ghazal 2842سر هر کس که گرم از باده منصور می گرددبه چشمش چوب خشک دار نخل طور می گردد
Ghazal 2870سفیدی پردهدار چشم خونپالا نمیگرددکف دریا ز طوفان مانع دریا نمیگردد
Ghazal 2872دل عاشق به جور از یار دیرین برنمی گرددکه در سفتن زآب و رنگ خود گوهر نمی گردد