Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سر چون گران شد از می دستارگو نباشددر بحر گوهر از کف آثار گو نباشد
Ghazal 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآیدگرد از بهار خیزد دود از چمن برآید
Ghazal 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیردچگونه این می بیرنگ رنگ جام نگیرد
Ghazal 4490به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آیدزبان مار ز خاک سخن گزیده بر آید
Ghazal 4491مباد روی تو از پرده حجاب بر آیدقیامت است چو از مغرب آفتاب بر آید
Ghazal 4497قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد
Ghazal 4500مستی ما از می شبانه نباشدمطرب ما از برون خانه نباشد
Ghazal 4502غنچه مستور از نقاب برآمدگل ز پریخانه حجاب برآمد
Ghazal 4506سری را که سودا ز سامان برآردبه یوسف سر از یک گریبان برآرد
Ghazal 4513مرا ناله از پرده دل برآیدبه نازی که لیلی ز محمل برآید
Ghazal 4515چرا از خم می فلاطون برآیدز دریای رحمت کسی چون برآید
Ghazal 4520زخم ما پهلو به خنجر میدهدشیشه ما سنگ را پر میدهد
Ghazal 4522برانگیزد غبار از مغز جان دردبرآرد گرد از آب روان درد
Ghazal 4531می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید
Ghazal 4532از نمک تبسمت رنگ شراب می پرددر هوس نظاره ات چشم حباب می پرد
Ghazal 4539محو تو بهشت جو نباشدآیینه دل دو رو نباشد
Ghazal 4542خطی کان رخ تازه می آوردجهان را به شیرازه می آورد
Ghazal 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد
Ghazal 4544مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند
Ghazal 4545فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند
Ghazal 4546عشق تو ز دل بدر نمی آیدسیمرغ ز قاف برنمی آید
Ghazal 4548قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ
Ghazal 4549ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذکه می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ
Ghazal 4553آب گوهر از تهی چشمان نمی شوید غبارنقش، جوی خشک باشد در عقیق آبدار
Ghazal 4559می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار
Ghazal 4561پیچ و تاب خط بر آن رخسار گلرنگ است بارجلوه طوطی بر این آیینه چون زنگ است بار
Ghazal 4573دل کجا در سینه ویرانه می گیرد قرار؟کوچه گرد زلف کی درخانه می گیرد قرار؟
Ghazal 4578تخم مهری گر به دلها می فشاند روزگاردانه از بهر درودن می دماند روزگار
Ghazal 4579می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار
Ghazal 4581از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهارچون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار