Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
داغم چو آفتاب سیاهی پذیر نیستچون صبح چاک سینه من بخیه گیر نیست
Ghazal 2101دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفتزین باده، رنگ کوه بدخشان سبو گرفت
Ghazal 2144دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است
Ghazal 2164رخسار تو روز سیه ریش ندیده استزلف سیهت مفلسی دل نکشیده است
Ghazal 2176خام است شرابی که در او غلغله ای هستپوچ است زمینی که در او زلزله ای هست
Ghazal 2208دولت روزگار درگذرستپرتو آفتاب دربدرست
Ghazal 2210در دل هر که ذوق شبگیرستخنده صبح، خنده شیرست
Ghazal 2234کجا میل کبابم در شراب است؟بط می هم شراب و هم کباب است
Ghazal 2245از نظر هرگز خیالش دور نیستیک نفس دریای ما بی شور نیست
Ghazal 2248پیغام، نمکچش وصال استدلخوش کن عاشقان خیال است
Ghazal 2254حلقه گوش تو گوشواره صبح استخال بناگوش تو ستاره صبح است
Ghazal 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاجنبود خانه آیینه به روزن محتاج
Ghazal 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟تا کی به گرد مار بگردی به بوی گنج؟
Ghazal 2337می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرددر فرنگ این ظلم و این بیداد حاشا بگذرد!
Ghazal 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد
Ghazal 2371عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کردچشم چون دستار خود را پیرهن خواهیم کرد
Ghazal 2396شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد
Ghazal 2398خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورداین سزای آن که روی دست اخوان می خورد
Ghazal 2447بر زمین از ناز زلف او چو دامان میکشدبوی پیراهن سر خود در گریبان میکشد
Ghazal 2467از دیار مردمی دیار در عالم نماندآشنارویی به جز دیوار در عالم نماند
Ghazal 2550تشنه جانان را کجا سیراب ساغر میکند؟ریگ در یک آب خوردن بحر را بر میکند
Ghazal 2563ساغر پر می علاج جان محزون میکندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون میکند
Ghazal 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟
Ghazal 2654چون اثر نگذاشت ازمن غم ز غمخواری چه سود؟چون نماند از دل بجا چیزی ز دلداری چه سود؟
Ghazal 2684دل به دشمن چون ملایم شد مصفا میشودسنگ با آتش چو نرمی کرد مینا میشود
Ghazal 2702گلشن حسن از بهار عشق خرم میشوداشک بلبل رنگ چون گرداند شبنم میشود
Ghazal 2762جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ میباید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ میباید کشید
Ghazal 2777نیست از خورشید و ماه این گنبد گردان سفیدز استخوان بیگناهان است این زندان سفید
Ghazal 2857زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گرددبه ره پیما زکفش تنگ صحرا تنگ می گردد
Ghazal 2858از ان در خلوت معشوق بر من حال می گرددکه از چشم سخنگو صحبت من قال می گردد