Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است
Ghazal 2128پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق استبرخاستن از جان، علم لشکر عشق است
Ghazal 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوستاز هر دو جهان سیر شدن ماحضر اوست
Ghazal 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی استشام از شکن زلف گرهگیر تو چینی است
Ghazal 2171هر نخل مصیبت علم راهنمایی استهر نوحه ازین قافله آواز درایی است
Ghazal 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟پیراهن صبح آینه دان بدن کیست؟
Ghazal 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیستاز توشه به جز دامن خود بر کمرم نیست
Ghazal 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست
Ghazal 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست
Ghazal 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست
Ghazal 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Ghazal 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت
Ghazal 2238خوشم با ناله خود، دم همین استچراغ حلقه ماتم همین است
Ghazal 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ
Ghazal 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبحمهره خورشید شایسته است بر بازوی صبح
Ghazal 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبحاز چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح؟
Ghazal 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبحسینه ای چاک نکردیم به اندازه صبح
Ghazal 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح
Ghazal 2301مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح
Ghazal 2302تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح
Ghazal 2307اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخمدام از می لعلی است روی جانان سرخ
Ghazal 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد
Ghazal 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Ghazal 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد
Ghazal 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرداین کتان را پاره از هم ماه نتوانست کرد
Ghazal 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد
Ghazal 2351آنچه روی سخت من با سیلی استاد کردکی تواند بیستون با پنجه فرهاد کرد؟
Ghazal 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کردسرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد
Ghazal 2353کاوش مژگان او دل را قیامت زار کردخون گرم این مست خواب آلود را بیدار کرد
Ghazal 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کردبی توقف از جهان رنگ و بو پرواز کرد