Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا نگیرم بوسه از لب گلعذار خویش رانشکنم از چشمه کوثر خمار خویش را
Miscellaneous poem 6آتش افروز جنون شد دامن صحرا مراطشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا
Miscellaneous poem 9بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را
Ghazal 11میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Miscellaneous poem 16یکی صد شد ز گلچین برگ عشرت گلشن ما راحمایت کرد مور از برق آفت خرمن ما را
Turkic ghazal 18داغ اولدی درونیمده منیم ناز محبتمین دورلو صدا ویرمه ده در ساز محبت
Ghazal 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Ghazal 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Ghazal 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Qasida 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Ghazal 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا
Qasida 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Ghazal 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را
Ghazal 43گریهٔ مستانه میسازم شرابِ تلخ رامیکنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را
Ghazal 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Ghazal 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را
Ghazal 59داد سیلِ گریهٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را
Ghazal 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را
Miscellaneous poem 65(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
Miscellaneous poem 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Miscellaneous poem 71لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
Miscellaneous poem 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Miscellaneous poem 76بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده استهمچو داغ لاله نان ما به خون افتاده است
Ghazal 78بر جگر تا خوردهام نیشِ خمارِ نوش رامیکنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را
Ghazal 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را
Ghazal 92کِی نیامِ پوچ میسازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را
Miscellaneous poem 108روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه استدست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است
Ghazal 118غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا
Miscellaneous poem 119دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست
Ghazal 129دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا