Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا
Ghazal 135عشقِ پنهان باعثِ روشنروانی شد مراروشن این غمخانه از سوزِ نهانی شد مرا
Ghazal 146شد مسلسل بوی گل، زنجیر میباید مرابند لنگرداری از تدبیر میباید مرا
Miscellaneous poem 147اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی استبه تن مباد سری کز هوای گل خالی است
Miscellaneous poem 151مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت
Miscellaneous poem 161ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوستطرز نگاه کردن چشم غزال ازوست
Ghazal 177شیشه ای، می بود اگر چون شمع بر بالین مرااز خمار می نمی شد دل سیه چندین مرا
Miscellaneous poem 181آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است
Ghazal 182جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا
Miscellaneous poem 196بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شدچار دیوار عناصر تنگنای گور شد
Ghazal 197گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را
Ghazal 201نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده راتخم خال عیب باشد این زمین ساده را
Miscellaneous poem 208شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک مانداین گره گلزار را در رشته خاشاک ماند
Ghazal 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را
Miscellaneous poem 210رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماندهایهوی عندلیبان در گلستانم نماند
Miscellaneous poem 211روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده انددلربایی را به آن چشم سخنگو داده اند
Miscellaneous poem 241نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کندنوبهاران روغن گل در چراغم می کند
Ghazal 240گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را
Ghazal 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما
Ghazal 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما
Ghazal 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما
Ghazal 252در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما
Ghazal 255تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما
Ghazal 257آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما
Ghazal 266ناامیدی بر دهد اشکی که میباریم مارزق قانون میشود تخمی که میکاریم ما
Miscellaneous poem 269امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
Ghazal 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
Miscellaneous poem 289ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شدلب پرشکوه گردد چون صدف خالی ز گوهر شد
Miscellaneous poem 290ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد
Miscellaneous poem 292رهین منت درمان شدن آسان نمی باشدطلای بی غشی چون درد بی درمان نمی باشد