Ghazal 5701

به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5708

ز ناروایی خود این چنین که خوار شدمبه حیرتم که چسان خرج روزگار شدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5721

چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5729

ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5759

به هر که باده دهد یار، من خراب شومنگاه گرم به هر کس کند کباب شوم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5768

به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5785

رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌اممرغان غلط کنند به گل آشیانه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5821

چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5846

هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5862

ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5894

بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5899

تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتمخوش باش که ناکام دعا گفتم و رفتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5927

از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5955

چین ز جبین در مقام جنگ گشایمهمچو فلاخن بغل به سنگ گشایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5981

مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6008

راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6033

باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6047

از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6051

عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6087

مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6116

نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6119

پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6155

ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6156

عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6196

عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6202

ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6294

ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6314

سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TabriziGhazal2 min