Ghazal 4521

از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4534

شوخی حسن کی نهان زیر نقاب می‌شودخنده برق را کجا ابر حجاب می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4537

هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4538

دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4545

فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4551

چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4554

برد دستم رابیاض گردن جانان ز کاردست را سازد بیاض خوش قلم بی اختیار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4556

بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4563

می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4567

از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4572

اشک در چشم من بیتاب چون گیرد قرار؟درکف لرزنده این سیماب چون گیرد قرار؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4575

خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 4580

تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 4589

نیست بی می باغ رانوری می روشن بیارتیره می سوزد چراغ لاله ها روغن بیار

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4593

شد خرابات مغان از توبه ام زیر و زبرمی زند باد مخالف بحر را بر یکدگر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4594

ای بر روی تو از آینه گل صافترفتنه روی زمین زلف تو را در زیر سر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4597

از فروغ ماه می گردد به آب وتاب ابرجلوه شکر کند باشیر، در مهتاب ابر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4599

می شود در وسمه ابروی بتان خونخوارتردرنیام این تیغ خونریزست بی زنهارتر

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4601

هرکه وحشت می کند ز آمیزش ما بیشتردردل سودایی مامی کند جا بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4602

ناقص از کامل برد لذت ز دنیا بیشتردیده احول کند عیش دو بالا بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4606

تلخکام ایمن ز چشم شور ماند بیشترباده انگور از انگور ماند بیشتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4617

خامشی سازد من بیتاب را دیوانه ترمی کند بند گران سیلاب را دیوانه تر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4619

یاسمینش لاله گون از تاب نظراز تماشایش بود خون رزق ارباب نظر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4624

چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگرقامت خم شد کمند عمر را تاب دگر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4625

از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگرجای یوسف را نگیرد هیچ فرزند دگر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4643

می شوی آواره از عالم عنان ما مگیرراه بر سیلی که دارد روی دریا مگیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4644

به نادانی کند اقرارهرکس هست داناترزحیرت پرده خواب است هر چشمی که بیناتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4646

خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراترلب میگون زخون بیگناهان است گیراتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4651

سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهترعقیقی راکه رنگی نیست درزیرزبان بهتر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4652

نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخربه آتش می رود این غفلان از راه آب آخر

Saib TabriziGhazal1 min