Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد
Ghazal 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد
Ghazal 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد
Ghazal 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامدآن تلخ زبان بر سر انصاف نیامد
Ghazal 4404جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند
Ghazal 4409حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند
Ghazal 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند
Ghazal 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند
Ghazal 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید
Ghazal 4430تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید
Ghazal 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید
Ghazal 4445یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید
Ghazal 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید
Ghazal 4451فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید
Ghazal 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید
Ghazal 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد
Ghazal 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد
Ghazal 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد
Ghazal 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد
Ghazal 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد
Ghazal 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد
Ghazal 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید
Ghazal 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد
Ghazal 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیردچگونه این می بیرنگ رنگ جام نگیرد
Ghazal 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید
Ghazal 4503از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید
Ghazal 4505فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید
Ghazal 4514به همچون منی آسمان چون برآیدخم می چسان بافلاطون برآید
Ghazal 4516بس که در زلف تو دلها آب شدحلقه هایش سربسر گرداب شد
Ghazal 4517تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد