Ghazal 3967

به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3968

به تیغ از سر بی مغز آرزو نرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3974

اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3978

سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شودکز اعتبار فتد چون نگین پیاده شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3979

چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3981

به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شودکه خاروخس چوبه آتش رسد زبانه شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3991

به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3993

عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4004

ز دل خیال میانش به در نمی‌آیدز لفظ معنی پیچیده بر نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4008

گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4016

زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4017

ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4021

لطافت رخ ازین بیشتر نمی‌باشدکه بی‌نقاب ترا آشکار نتوان دید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4026

بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4027

خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4031

دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4033

که با تو حرف شهیدان عشق می‌گویدکه خون شبنم از آفتاب می‌جوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4044

از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4050

سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4052

چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4057

زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4060

تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4063

خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4065

دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4066

هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4071

پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورداین رنگ لاله‌گون ز کجا آب می‌خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4072

کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4074

زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4075

لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد

Saib TabriziGhazal1 min