Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چشم را خیره کند پرتو زیبایی تومن و از دور تماشای تماشایی تو
Ghazal 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجوگل بی خار ز خار سر دیوار مجو
Ghazal 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو
Ghazal 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو
Ghazal 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو
Ghazal 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تودر ساغر سهیل کند خون عقیق تو
Ghazal 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل توگلگونه همند جلال و جمال تو
Ghazal 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه توپیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
Ghazal 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تواز بی بضاعتی خجلم از لقای تو
Ghazal 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو
Ghazal 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواهزینهار از ترک دنیا کردگان دنیا مخواه
Ghazal 6563تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاهعالم روشن به چشم آب حیوان شد سیاه
Ghazal 6567صبح شد برخیز مطرب گوشمال ساز دهعیشهای شب پریشان گشته را آواز ده
Ghazal 6568این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟کز تماشایش فلک یک دیده حیران شده
Ghazal 6572بی توام در دل شراب ناب می گردد گرهدر زمین تشنه من آب می گردد گره
Ghazal 6573در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گرهکاروان در راههای تنگ می گردد گره
Ghazal 6576رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی استپنبه بر داغ پلنگ خشمگین بیجا منه
Ghazal 6579دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منهچون گل از هر شبنمی آیینه بر زانو منه
Ghazal 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوهاز هلال تیشه ما آتشین چنگ است کوه
Ghazal 6581تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوهدست کوته دار چون فرهاد از ایذای کوه
Ghazal 6582صباحت آب در گلزارش از جوی گهربستهنزاکت رشته جان را بر آن موی کمر بسته
Ghazal 6588مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟که از مستی ز دست شاخ گل پیمانه افتاده
Ghazal 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه
Ghazal 6593سرو من طرح نو انداختهای یعنی چه؟جامه را فاختهای ساختهای یعنی چه؟
Ghazal 6597به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاه
Ghazal 6599بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه
Ghazal 6600چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه
Ghazal 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کرده
Ghazal 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
Ghazal 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده