Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ماکار با اطفال چون افتاد مجنونیم ما
Ghazal 286نور معنی در جبین تاک می بینیم مادر قدح افشرده ادراک می بینیم ما
Ghazal 289تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان مااز تنور سرد، آید گرم بیرون نان ما
Ghazal 293دلبر محجوب می خواهد دل پر خون ماغنچه نشکفته باشد سبز ته گلگون ما
Miscellaneous poem 311(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)
Miscellaneous poem 312آن که چشمان ترا نشأه بیهوشی دادمستمندان ترا ذوق جگرنوشی داد
Miscellaneous poem 313(یک ادای نمکین در همه عمر نکردیارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)
Ghazal 313نه هر کس سر برون با تیغ و خنجر می برد اینجاسر تسلیم هر کس می نهد سر می برد اینجا
Ghazal 316گهر نشمرده می ریزند بر کوته زبان اینجاسخن بی پرده می گویند باگوش گران اینجا
Ghazal 317منال از نقش کم گر شد قمارت بدنشین اینجاکه چشم بد به قدر نقش باشد در کمین اینجا
Miscellaneous poem 320بوی گل مژده آشوب جنون می آردناله بلبلم از پرده برون می آرد
Miscellaneous poem 329رهنوردی که مدارش به توکل گذردگر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد
Ghazal 329ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا
Miscellaneous poem 334هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد
Miscellaneous poem 336نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
Miscellaneous poem 338رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادنهمه از یوسف بازاری ما می آید
Miscellaneous poem 340خون به جوشم ز خط غالیهگون میآیداین بهاری است کز او بوی جنون میآید
Ghazal 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Miscellaneous poem 341مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
Ghazal 342خدایا درپذیر این نعره مستانه ما رامکن نومید از حسن قبول افسانه ما را
Ghazal 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Ghazal 348که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
Ghazal 350چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را
Ghazal 352اگر از اهل ایمانی مهیا باش آفت راکه دندان می گزد پیوسته انگشت شهادت را
Miscellaneous poem 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Miscellaneous poem 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Miscellaneous poem 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Miscellaneous poem 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود
Ghazal 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
Ghazal 370بلند آوازه سازد شور عاشق عشق سرکش رابه فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را