Miscellaneous poem 99

چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترستپسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 99

نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 102

غم ز خاطر می برد غمخانه من خلق راطفل مشرب می کند دیوانه من خلق را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 103

تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 104

هر تُنُک‌ظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 106

نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 107

خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 108

نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ راشعله جواله سازد بی فلاخن سنگ را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 110

بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ می‌گردد مگس‌ران زال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 113

نیست از روی زمین سیری دل خود کام راحرص می گردد زیاد از خاک، چشم دام را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 116

سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 117

ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 117

نیست از دردِ غریبی چون گهر پروا مرابِستر از گَردِ یتیمی بود در دریا مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 119

از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مراپیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 121

ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 121

خُلقِ خوش در نوبهار عافیت دارد مراخاکساری در حصار عافیت دارد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 124

التفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مراگرمی افسردگان افسرده‌تر سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 126

هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 128

بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی استهر حلقه پی رفتن حسن تو رکابی است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 133

ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 134

در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 135

هر کس طمع روی دل از مردم خس داشتامید شکرخند گل از چاک قفس داشت

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 137

ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 140

بلبلِ خوش نغمه‌ام، با گل سخن باشد مراسرمهٔ خاموشی از زاغ و زغن باشد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 142

زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخبا بخت شور چند توان خورد آب تلخ

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 144

زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 148

نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 154

بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 157

موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 157

شد گرفتاری فزون در روزگار خط مراخاک دامنگیر شد آخر غبار خط مرا

Saib TabriziGhazal1 min