Ghazal 6686

بیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسیرحم کن بر تشنگان ای آب حیوان کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6700

جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6734

شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنویپیش ازان کز من خبر در کافرستان بشنوی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6736

خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهیابر بی باران بود دستی که شد ز احسان تهی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6740

نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟که دارد شبنم این باغ چشم آفتاب از پی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6746

چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودیکجا اوراق گل در دست تاراج خزان بودی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6795

تا ز رخسار چو مه پرده برانداخته‌ایسوز خورشید به جان قمر انداخته‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6803

ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبیچشم بگشای که از کور عصا می‌طلبی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6804

نی خود را بشکن گر شکری می طلبیبرگ از خود بفشان گر ثمری می طلبی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6810

پرده بردار ز رخسار که دیدن داریسربرآور ز گریبان که دمیدن داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6823

نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسیکه شود سبز ز آب رخ زیبای کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6844

باش در ذکر خدا دایم اگر جویاییکاین براقی است که تا عرش ناستد جایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6855

ز برگریز، دل بی قرار ازان داریکه غافلی ز بهاری که در خزان داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6857

هزار حیف که از رهگذار بی بصرینیافتم خبری از جهان بی خبری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6882

صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6886

گرفته است مرا در میان تماشاییکه در خیال نیاورده هیچ بینایی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6887

ز حسن شوخ تو نظاره تماشاییسفینه ای است که گردیده است دریایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6898

از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ایتعلیم بی قراری سیماب داده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6904

ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6920

تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟غافل شود ز حق به تماشا رود کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6921

تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟چون گردباد، بادیه پیما شود کسی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6932

گر فکر زاد آخرت ای دوربین کنیدر زیر خاک عشرت روی زمین کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6934

در پیری ارتکاب می ناب می کنیاین صبح را تصور مهتاب می کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6936

زین گریه دروغ که ای پیر می کنیآبی به شیراز سر تزویر می کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6957

حیف است درین فصل دماغی نرسانیچشمی ز گل و لاله چو شبنم نچرانی

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 3

گر چنین ابروی او ره می زند اصحاب رارفته رفته طاق نسیان می کند محراب را

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 4

جان روشندل ز جسم مختصر باشد جدادر صدف از راه غلطانی گهر باشد جدا

Saib TabriziGhazal2 min
Qasida 5

نشست گل به سریر چمن سلیمان وارگشود چون پریان بال، ابر گوهربار

Saib TabriziQasida8 min
Qasida 7

پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار

Saib TabriziQasida9 min
Qasida 8

ای زمان دلگشایت نوبهار روزگارصبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار

Saib TabriziQasida6 min