Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شفق آلود شراب است مگر دستارم؟که فتاده است به پا همچو سحر دستارم
Ghazal 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارمدم آبی طمع از ساقی کوثر دارم
Ghazal 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارمچون نسوزم، که سر داغ به دامن دارم
Ghazal 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم
Ghazal 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟
Ghazal 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالمتا جبین هوس خود به زمین می مالم
Ghazal 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنمنیست ممکن که اثر در دل در دل آن ماه کنم
Ghazal 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟طرف وعده کریم است تقاضا چه کنم؟
Ghazal 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم
Ghazal 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایمچو نی خامه ز شکر به سخن ساخته ایم
Ghazal 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیمنعمتی بود که از هستی خود سیر شدیم
Ghazal 5689ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویمیا به بانگ جرس قافله بیدار شویم
Ghazal 5702ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبمبرای گریه چو طفلان بهانه می طلبم
Ghazal 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Ghazal 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم
Ghazal 5716ز سر کلاه نمد را چگونه بردارمکه زیر تیغ حوادث همین سپر دارم
Ghazal 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم
Ghazal 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم
Ghazal 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنمچو صبح شد به فلک بار می شود شبنم
Ghazal 5760چراغ طور نسوزد اگر کلیم شومشکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم
Ghazal 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟به هیچ و پوچ دل خویش چند آب کنیم؟
Ghazal 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Ghazal 5786تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام
Ghazal 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم
Ghazal 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Ghazal 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Ghazal 5853ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم
Ghazal 5862ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Ghazal 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم
Ghazal 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم