Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیستاز توشه به جز دامن خود بر کمرم نیست
Ghazal 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست
Ghazal 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست
Ghazal 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست
Ghazal 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Ghazal 2238خوشم با ناله خود، دم همین استچراغ حلقه ماتم همین است
Ghazal 2252از حسن تو جیب خاک پر ماه استیوسف ز خجالت تو در چاه است
Ghazal 2255حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است
Ghazal 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاجنبود حسن خداداد به زیور محتاج
Ghazal 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موجآن بحر درین گوهر یکدانه زند موج؟
Ghazal 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ
Ghazal 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبحمهره خورشید شایسته است بر بازوی صبح
Ghazal 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبحاز چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح؟
Ghazal 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبحسینه ای چاک نکردیم به اندازه صبح
Ghazal 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح
Ghazal 2301مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح
Ghazal 2302تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح
Ghazal 2307اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخمدام از می لعلی است روی جانان سرخ
Ghazal 2314ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد
Ghazal 2342جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Ghazal 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد
Ghazal 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرداین کتان را پاره از هم ماه نتوانست کرد
Ghazal 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد
Ghazal 2351آنچه روی سخت من با سیلی استاد کردکی تواند بیستون با پنجه فرهاد کرد؟
Ghazal 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کردسرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد
Ghazal 2353کاوش مژگان او دل را قیامت زار کردخون گرم این مست خواب آلود را بیدار کرد
Ghazal 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کردبی توقف از جهان رنگ و بو پرواز کرد
Ghazal 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کردگرد تهمت چاک پیراهن زرویش پاک کرد
Ghazal 2364صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کردروی گرمت مهر را داغ دل افلاک کرد
Ghazal 2370دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کردعمر اگر باشد به عهد خود وفا خواهیم کرد