Ghazal 1060

در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن استپای در دامن کشیدن گل به دامن کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1151

ابر رحمت با دل و دست گهربار آمده استچشم پل روشن، که آب امسال سرشار آمده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1161

آسمان از شور دلهای کباب آسوده استکوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1227

پشتم از بار گنه بر یکدگر خواهد شکستعاقبت این شاخ از جوش ثمر خواهد شکست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1229

باده خون مرده را ریحان کند در زیر پوستاستخوان را پنجه مرجان کند در زیر پوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1246

چهره خورشید زرد از درد بی زنهار کیست؟زخم دامن دار صبح از غمزه خونخوار کیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1254

لاله ای جز داغ در صحرای امکان نیست نیستسنبل این باغ جز خواب پریشان نیست نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1266

کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1267

کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1297

روزی دل جز شکست از یار شوخ و شنگ نیستقسمت دیوانه از طفلان به غیر از سنگ نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1298

عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیستفتح اقلیم قفس جز در شکست بال نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1299

بار بر مجنون ما جمعیت اطفال نیستخانه آیینه تنگ از کثرت تمثال نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1300

صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیستتوتیا گشتن به زیر کوه طاقت سهل نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1335

پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشتنور بینش با هزاران دیده اختر نداشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1336

قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشتچهره بی شرمیت رنگ خجالت برنداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1356

برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشتسیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1363

پیش خط تازه آن سرو بستان بهشتاز سیه پیران بود در دیده ریحان بهشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1378

قطره خونی شد از دست نگارینش چکیدبس که از دستم به ناز آن نازنین دل را گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1387

زان دهن انگشتر زنهار می باید گرفتبعد ازان مهر از لب اظهار می باید گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1401

در گرفتاری بود جمعیت خاطر محالبا دو دست بسته نتوان دست یغمایی گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1403

پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفتهمچو قمری طوق حکم من به گردن می گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1405

چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟رو به این آیینه آورده است آه از شش جهت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1420

خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداسترشته از صافی این دانه گوهر پیداست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1430

در لحد گل نکند شعله داغی که مراستروغن از ریگ کند جذب چراغی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1432

دانه اشک بود توشه راهی که مراستدل آسوده بود قافله گاهی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1437

غمگسار دل سودازده من شبهاستهمزبانی که مرا هست همین یاربهاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1438

زان دم تیغ که از آب بقا سیراب استآب بردار که صحرای فنا بی آب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1453

نیست آرام در آن دل که هوس بسیارستشررآمیز بود شعله چو خس بسیارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1455

خط شبرنگ کز او حسن بتان را خطرستچشم عیار ترا پرده گلیم دگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1478

عشق را از دل سودازده ما ننگ استاین پلنگی که با سایه خود در جنگ است

Saib TabriziGhazal1 min