Ghazal 3929

فغان چه با دل سنگین آن نگار کندخروش بحر به گوش صدف چه کار کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3931

اگر نه چشم من آن دلنواز باز کندمرا ز هر دو جهان کیست بی نیاز کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3933

اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3946

خوشا کسی که به دامان خود قدم شکندتمام دست شود خویش را بهم شکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3948

ترانه های جهان گرچه مختلف رنگندتو چون ز پرده برآیی همه یک آهنگند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3949

ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلندنشد ز سوختگی دود ازین کباب بلند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3950

سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3964

اگر چه دیده به خواب از صدای آب رودمرا ز قلقل مینا ز دیده خواب رود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3966

به گریه نقطه خال تو از نظر نرودکه داغ لاله به خونابه جگر نرود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3969

مباد اهل عمل بیخود از شراب شودکه از خرابی او عالمی خراب شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3989

چرا شراب به زاهد کسی به زور دهدبه دست بی بصر آیینه بلور دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4000

ز خود برآ که نسیم بهار می‌آیدسبکروی ز سر کوه یار می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4018

دل گرفته کی از لاله زار بگشایدز دستهای نگارین چه کار بگشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4019

دل از مشاهده لاله زار نگشایدز دستهای حنابسته کارنگشاید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4035

عرق ز شرم تو بر روی آفتاب دویدز شوق لعل تو خون در رگ شراب دوید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4048

هشیار را به مجلس مستان که می‌برداز بهر عیب خویش نگهبان که می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4059

پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرداز پاکدامنان نتوان احتراز کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4064

خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکردآواره خویش را به هوای گهر نکرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4073

حرف درشت بردل بی کینه می خوردگر سنگ گوهرست به آیینه می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4084

دولت به لعل پاک گهر زود می رسدروشن گهر به تاج وکمر زود می رسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4096

تا دیده محو روی تو شد کامیاب شدشبنم به آفتاب رسید آفتاب شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4119

از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4122

طی شد زمان پیری ودل داغدار ماندصیقل شکست وآینه ام در غبار ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4125

جمعی که دل به طره طرار بسته انداول کمر به رشته زنار بسته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4153

عشاق دل به دیده روشن کشیده اندچون ذره رخت خویش به روزن کشیده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4173

وقت است نوبهار در عیش وا کندباغ از شکوفه خنده دندان نما کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4189

عاشق کجا به شکوه دهن باز می‌کنداین کبک خنده بر رخ شهباز می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4199

تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کندبا پای خفته خار مغیلان چه می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4209

آفت ز خودپسند جدایی نمی کندخلوت علاج زهد ریایی نمی کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4211

مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند

Saib TabriziGhazal1 min