Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل رفته رفته رنگ لب لعل او گرفتزین باده، رنگ کوه بدخشان سبو گرفت
Ghazal 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفتدریا به هیچ و پوچ حسابت نمی گرفت
Ghazal 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است
Ghazal 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هستدر هر شکن زلف تو بیت الصنمی هست
Ghazal 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟تقصیر چه و جرم کدام است و خطا چیست؟
Ghazal 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت
Ghazal 2246تا نافه زلف مجلس آراستآهوی حواس، دشت پیماست
Ghazal 2253لطف بتان جانگدازتر ز عتاب استشبنم این باغ تلختر ز گلاب است
Ghazal 2254حلقه گوش تو گوشواره صبح استخال بناگوش تو ستاره صبح است
Ghazal 2261غباری بجا از زمین مانده استبخاری ز چرخ برین مانده است
Ghazal 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاجبه آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج
Ghazal 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح
Ghazal 2295از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح
Ghazal 2306مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ
Ghazal 2334وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرداین غبار از خاطر من دامن صحرا نبرد
Ghazal 2357کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد
Ghazal 2372گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرداینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد
Ghazal 2376آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرداز دهان موج بیتابانه صد خمیازه کرد
Ghazal 2397چون ز باد آن زلف چون زنجیر بر هم می خوردعشق را سر رشته تدبیر بر هم می خورد
Ghazal 2399این جواب آن غزل صائب که راقم گفته استتیغ دایم آب در جو دارد و خون می خورد
Ghazal 2447بر زمین از ناز زلف او چو دامان میکشدبوی پیراهن سر خود در گریبان میکشد
Ghazal 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Ghazal 2518عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند
Ghazal 2600رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند
Ghazal 2640حسرت اوقات غفلت چون زدل بیرون رود؟داغ فرزندست فوت وقت، از دل چون رود؟
Ghazal 2684دل به دشمن چون ملایم شد مصفا میشودسنگ با آتش چو نرمی کرد مینا میشود
Ghazal 2686هرکه میگردد ز اهل ذکر، دانا میشودخاک چون تسبیح شد بینا و گویا میشود
Ghazal 2710عاقبت کار نظربازان به سامان می شودگرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود
Ghazal 2743صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد
Ghazal 2777نیست از خورشید و ماه این گنبد گردان سفیدز استخوان بیگناهان است این زندان سفید