Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Ghazal 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن
Ghazal 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره منامید هست که روشن شود ستاره من
Ghazal 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه منز زور باده به سنگ آمده است شیشه من
Ghazal 6350هلاک جلوه برق است آشیانه منبغل چو موج گشاید به سیل خانه من
Ghazal 6356غم حریص ز دینار می شود افزونز گنج پیچ و خم مار می شود افزون
Ghazal 6358ز بی قراری من می کند سفر بالینز دست خویش کنم چو سبو مگر بالین
Ghazal 6366امروز رخ نشسته به خون جگر سخناز صلب خامه آمده با چشم تر سخن
Ghazal 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویشدریوزه فروغ ز شمس و قمر مکن
Ghazal 6413ما از صفای سینه بی کینه بر زمینمالیده ایم چهره آیینه بر زمین
Ghazal 6425در عشق اگر صادقی از قرب حذر کنچون آینه از دور قناعت به نظر کن
Ghazal 6426دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن
Ghazal 6431هر چند به ظاهر چون روان در بدنم منچون معنی بیگانه غریب وطنم من
Ghazal 6440مکن منع تماشایی ز دیدنکه این گل کم نمی گردد به دیدن
Ghazal 6441رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من
Ghazal 6442پاک کن از لوح جهان زنگ منتا برهد عشق تو از ننگ من
Ghazal 6452هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او
Ghazal 6459نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار توختم شد گیرندگی بر مصحف رخسار تو
Ghazal 6470می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو
Ghazal 6475جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟
Ghazal 6477ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو
Ghazal 6479نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو
Ghazal 6481نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
Ghazal 6483رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرووقت قمری خوش که بر سرمی کشد، مینای سرو
Ghazal 6484محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو
Ghazal 6491از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشوچشم می خواهی ز بوی پیرهن غافل مشو
Ghazal 6492بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو
Ghazal 6493غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشوگر رهایی چشم داری غافل از روزن مشو
Ghazal 6494چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با اوچو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او
Ghazal 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو