Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
Miscellaneous poem 134در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
Ghazal 134سنگِ طفلان از جنون رطلِ گرانی شد مرادرد و داغِ عشق باغ و بوستانی شد مرا
Miscellaneous poem 137ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است
Ghazal 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغهای دلگشا در زیرِ پر باشد مرا
Miscellaneous poem 142زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخبا بخت شور چند توان خورد آب تلخ
Miscellaneous poem 144زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد
Ghazal 144چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا
Ghazal 150شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا
Ghazal 153نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا
Ghazal 156نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا
Miscellaneous poem 157موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است
Ghazal 158از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا
Ghazal 159می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا
Miscellaneous poem 164از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است
Ghazal 170سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا
Miscellaneous poem 172عشق ترا به رونق ما احتیاج نیستاین برق را به مشت گیا احتیاج نیست
Miscellaneous poem 179رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست
Ghazal 181باعثِ آزار شد ترکِ دلآزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا
Ghazal 196نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را
Miscellaneous poem 200وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشدماجرای دل به زلف او به کوتاهی کشد
Miscellaneous poem 207از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند
Ghazal 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
Ghazal 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه رادیده شیرست کرم شبچراغ این بیشه را
Ghazal 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را
Ghazal 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه راسوختن شد باعث نشو و نما این دانه را
Miscellaneous poem 229ز آب تیغ او هر بیجگر سربرنمی آردز سر تا نگذرد غواص، گوهر برنمی آرد
Ghazal 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را
Ghazal 239شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه رامی دهد در بیضه فولاد پر آیینه را
Miscellaneous poem 244با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند