Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گرم نصیحت دل دیوانه خودیمسنگیم و در کمینگه پیمانه خودیم
Ghazal 539آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا
Ghazal 544میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟
Ghazal 545شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را
Miscellaneous poem 549از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
Miscellaneous poem 551نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
Ghazal 554نشد از روی تو سیراب نظر آینه راشرم رخسار تو خون کرد جگر آینه را
Ghazal 555چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟پیش دجال کشم مایده عیسی را
Miscellaneous poem 557به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Miscellaneous poem 558بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Miscellaneous poem 561راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون
Ghazal 560هست پیوسته به دریای کرم گوهر ماچه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟
Miscellaneous poem 562نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون
Miscellaneous poem 563ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Ghazal 562گرچه از درد خزانی شده رخساره مامی توان چید گل از سینه صد پاره ما
Ghazal 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما
Ghazal 565آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
Ghazal 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما
Miscellaneous poem 568می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Miscellaneous poem 574ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
Miscellaneous poem 578بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Miscellaneous poem 584غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Miscellaneous poem 585در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Miscellaneous poem 593تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Ghazal 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Miscellaneous poem 599اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
Ghazal 605گذاشتیم به اغیار زلف پر خم رابه دست دیو سپردیم خاتم جم را
Miscellaneous poem 607عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Ghazal 606مکن به غنچه گره نوبهار عالم راتبسمی کن و بگشای کار عالم را
Ghazal 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مراچو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا