Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Miscellaneous poem 561راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون
Miscellaneous poem 562نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون
Ghazal 561حلقه هر در باغی نشود دیده ماباغ دربسته بود دیده پوشیده ما
Miscellaneous poem 563ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Ghazal 562گرچه از درد خزانی شده رخساره مامی توان چید گل از سینه صد پاره ما
Ghazal 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما
Ghazal 565آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما
Ghazal 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما
Miscellaneous poem 568می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Miscellaneous poem 574ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
Ghazal 576به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟
Miscellaneous poem 578بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Ghazal 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا
Miscellaneous poem 584غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Miscellaneous poem 585در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Miscellaneous poem 593تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Ghazal 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Ghazal 594ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا
Miscellaneous poem 599اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
Ghazal 605گذاشتیم به اغیار زلف پر خم رابه دست دیو سپردیم خاتم جم را
Miscellaneous poem 607عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Ghazal 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مراچو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا
Miscellaneous poem 610ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو
Ghazal 610ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مراکه از گرانی جان، کوه بر دل است مرا
Ghazal 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرابه باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا
Ghazal 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مراز بحر کرد کرم خلعت وجود مرا
Miscellaneous poem 623منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من
Ghazal 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا
Miscellaneous poem 634ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن