Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
Miscellaneous poem 676برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او
Ghazal 674زهی نقاب جمالت برهنهروییهاخموشی تو زبانبند کامجوییها
Miscellaneous poem 680ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Ghazal 686فصل بهار کرد مصور بهشت راپر حور ساخت عالم خاکی سرشت را
Ghazal 690هم ناله رباب نباشد کسی چرا؟هم گریه کباب نباشد کسی چرا؟
Ghazal 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Ghazal 693قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را
Ghazal 698وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را
Ghazal 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Ghazal 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
Ghazal 731از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا
Ghazal 741گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟کز خود کند مضایقه از ناز بوسه را
Ghazal 746از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟تیر کج است آیه رحمت نشانه را
Ghazal 748پروای مرگ نیست گدای برهنه راسیل آب زندگی است سرای برهنه را
Ghazal 758بیگانگی شده است ز عالم مراد مایادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!
Ghazal 759یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما
Ghazal 770آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما
Ghazal 771در سیر و دور می گذرد ماه و سال ماچون گردباد ریشه ندارد نهال ما
Ghazal 775دل از قضا به دست رضا دادهایم ماعمریست تا رضا به قضا دادهایم ما
Ghazal 779خجلت ز عشق پاک گهر می بریم مااز آفتاب دامن تر می بریم ما
Ghazal 784رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما
Ghazal 786روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما
Ghazal 787بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما
Ghazal 790صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما
Ghazal 794ای حسن پردهسوز تو برق نقابهاروی عرقفشان تو سیل حجابها
Ghazal 795وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها
Ghazal 802در زلف مده راه دگر باد صبا رازین بیش ملرزان دل آسوده ما را
Ghazal 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را
Ghazal 820درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما