Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را
Ghazal 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Ghazal 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را
Ghazal 731از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا
Ghazal 741گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟کز خود کند مضایقه از ناز بوسه را
Ghazal 743دایم ز نازکی است دل افگار شیشه راخون می چکد مدام ز گفتار شیشه را
Ghazal 746از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟تیر کج است آیه رحمت نشانه را
Ghazal 748پروای مرگ نیست گدای برهنه راسیل آب زندگی است سرای برهنه را
Ghazal 758بیگانگی شده است ز عالم مراد مایادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!
Ghazal 759یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما
Ghazal 770آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما
Ghazal 771در سیر و دور می گذرد ماه و سال ماچون گردباد ریشه ندارد نهال ما
Ghazal 775دل از قضا به دست رضا دادهایم ماعمریست تا رضا به قضا دادهایم ما
Ghazal 779خجلت ز عشق پاک گهر می بریم مااز آفتاب دامن تر می بریم ما
Ghazal 784رنگین تر از حناست بهار و خزان مابر دست خویش بوسه دهد باغبان ما
Ghazal 786روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما
Ghazal 787بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما
Ghazal 790صبح جهان بود نفس غم زدای ماجان تازه می شود زدم جانفزای ما
Ghazal 794ای حسن پردهسوز تو برق نقابهاروی عرقفشان تو سیل حجابها
Ghazal 795وقت است جوش باده زند لاله زارهامیگون شود ز لاله لب جویبارها
Ghazal 802در زلف مده راه دگر باد صبا رازین بیش ملرزان دل آسوده ما را
Ghazal 812دلگیر کند غنچه من صبح وطن رادر خاک کند کلفت من سرو چمن را
Ghazal 820درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما
Ghazal 846فروغی است یکرنگی از گوهر مادل ساده فردی است از دفتر ما
Ghazal 861از تهیدستی است در مغز چنار این پیچ و تابچشم ظاهربین ز بی دردی کند جوهر حساب
Ghazal 862حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب
Ghazal 866گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آباز ته دل وصل دریا در نظر می دارد آب
Ghazal 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حبابباشد این دریای خون آشام را گلگون حباب
Ghazal 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتابهست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب
Ghazal 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب