Ghazal 109

جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 125

شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟بی‌نیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 149

ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیستخبر ز حال من و تنگدستی من نیست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 154

ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاستحسن غریب را که شناسد وطن کجاست؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 155

می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 156

چون غنچه گر زبان تو با دل موافق استبر کاینات از ته ل خنده لایق است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 183

روی دل این خسته به آن چشم سخنگوستچون عقده مرا چشم به آن گوشه ابروست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 189

کاوش مژگان او از بس که دست انداز کردصفحه آیینه را چون سینه شهباز کرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 217

ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 227

از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟جوش می برداشت از جا سقف این میخانه را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 254

گر نظربازی به بال خود کند طاوس ماجوید از بهر رهایی روزنی محبوس ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 371

ز درد می دل زهاد با صفا نشودکه چشم آبله روشن به توتیا نشود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 374

آب بر آتش هر بی سر و پا افشاندچون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 384

عشقبازان چو جلای نظر پاک دهندمنصب برق جهانسوز به خاشاک دهند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 410

عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهدصید رمیده دست به هر کس نمی دهد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 495

نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 532

حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 559

تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟چند باشد چو زره زیر قبا جوهر ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 661

محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 893

روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 911

درون گنبد گردون فتنه بار مخسببه زیر سایه پل، موسم بهار مخسب

Saib TabriziGhazal6 min
Ghazal 1002

باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1013

گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش استگر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1025

با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1027

از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1073

دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1091

دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1125

تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1130

دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1152

بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است

Saib TabriziGhazal1 min