Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را
Ghazal 125شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟بینیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا
Miscellaneous poem 149ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیستخبر ز حال من و تنگدستی من نیست
Miscellaneous poem 154ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاستحسن غریب را که شناسد وطن کجاست؟
Ghazal 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Miscellaneous poem 156چون غنچه گر زبان تو با دل موافق استبر کاینات از ته ل خنده لایق است
Miscellaneous poem 183روی دل این خسته به آن چشم سخنگوستچون عقده مرا چشم به آن گوشه ابروست
Miscellaneous poem 189کاوش مژگان او از بس که دست انداز کردصفحه آیینه را چون سینه شهباز کرد
Miscellaneous poem 217ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زندگریه گرم من آتش در گلستان می زند
Ghazal 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟جوش می برداشت از جا سقف این میخانه را
Ghazal 254گر نظربازی به بال خود کند طاوس ماجوید از بهر رهایی روزنی محبوس ما
Miscellaneous poem 371ز درد می دل زهاد با صفا نشودکه چشم آبله روشن به توتیا نشود
Miscellaneous poem 374آب بر آتش هر بی سر و پا افشاندچون رسد نوبت ما، دست به ما افشاند
Miscellaneous poem 384عشقبازان چو جلای نظر پاک دهندمنصب برق جهانسوز به خاشاک دهند
Miscellaneous poem 410عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهدصید رمیده دست به هر کس نمی دهد
Ghazal 495نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا
Miscellaneous poem 532حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم
Ghazal 559تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟چند باشد چو زره زیر قبا جوهر ما؟
Miscellaneous poem 661محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Ghazal 893روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب
Ghazal 911درون گنبد گردون فتنه بار مخسببه زیر سایه پل، موسم بهار مخسب
Ghazal 1002باده مرد افکن من معنی روشن بس استساغر و مینای من کلک و دوات من بس است
Ghazal 1013گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش استگر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است
Ghazal 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
Ghazal 1027از تن خاکی به جد و جهد رستن مشکل استرشته جان را به زور خود گسستن مشکل است
Ghazal 1073دیده شبنم گر از روی گلستان روشن استچشم گریان من از رخسار جانان روشن است
Ghazal 1091دیده هر کس که حیران است در دنبال اوستهر که از خود می دود بیرون به استقبال اوست
Ghazal 1125تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است
Ghazal 1130دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است
Ghazal 1152بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است