Ghazal 6972

گر بگذری ز هستی آرام جان بیابیگر خط کشی به عالم خط امان بیابی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1

اگر نه مدِّ بسم‌الله بودی تاجِ عنوان‌هانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 9

بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را

Saib Tabrizi1 min
Qasida 9

هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلالبه خانه شرف آمد به دولت و اقبال

Saib TabriziQasida9 min
Turkic ghazal 10

توتولموش کونلوم جام ایله شادان ایلمک اولمازال ایلن پسته نین آغزینی خندان ایلمک اولماز

Saib TabriziGhazal1 min
Turkic ghazal 19

مین دل محزونیله بیر تازه قربانیز هلهزخم تیر غمزه مستینله بیجانیز هله

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 28

رنگ بر روی گل آید ز وفاداری ماسرو بر خویش ببالد ز هواداری ما

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 30

(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)

Saib Tabrizi1 min
Qasida 37

این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب

Saib TabriziQasida4 min
Qasida 41

خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش

Saib TabriziQasida4 min
Qasida 45

اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار

Saib TabriziQasida5 min
Ghazal 48

از شکستِ ماست گردش، چرخِ بی‌بنیاد رانیست غیر از دانه آب این آسیای باد را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 51

چه حاجت است به می لعل سیر رنگ ترا؟نظر به پرتو خورشید نیست رنگ ترا

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 65

سر به گردون می‌دهم این آهِ پُر تأثیر رامی‌زنم آتش به سقف این خانهٔ دلگیر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 72

هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز راخسروی باید که داند قدر این شبدیز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 90

روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 93

آه باشد بِه ز زلفِ عنبرین عشاق رااشک باشد بهتر از دُرِّ ثمین عشاق را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 95

هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاستسرو چون زنگ ز آیینه قمری برخاست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 96

بر نمی آید مراد از کعبه گل عشق راهست محراب دعا از رخنه دل عشق را

Saib TabriziGhazal3 min
Miscellaneous poem 146

عقل را از مغز بیرون داغ سودا می‌بردجذبه خورشید شبنم را به بالا می‌برد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 153

هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاستمی شد تمام و نکهت او در کدو بجاست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 165

برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 167

دل بی خیال طایر شهپر بریده استبی فکر روح پای به دامن کشیده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 184

نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 199

دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شدتا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 236

برای دیگران صد گل گشایش بر جبین داردبه بخت چشم ما صد غنچه چین در آستین دارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 237

مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 252

چشم من دایم سپند آتش رخساره بودچون شرر تا چشم وا کردم دلم آواره بود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 253

شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بودراحتی گر هست در خواب فراموشی بود

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 252

در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما

Saib TabriziGhazal2 min