Miscellaneous poem 682

مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 703

در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 729

افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 817

بر چرخ محیط است فروغ نظر ماساحل دل دریاست ز آب گهر ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 853

ای حسن تو برق خانمان‌هاعشق تو دلیل آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 908

ندیده چشم چنین آهوی ختا در خوابکه سر زند ز لبش حرف آشنا در خواب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 915

تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 920

آیینه شو وصال پری طلعتان طلباول بروب خانه دگر میهمان طلب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 972

دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1009

پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1023

چشم خواب آلودگان در انتظار منزل استدیده بیدار دل آیینه دار منزل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1045

حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1046

زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1071

بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1098

آتش افروز شکر شیرینی پیغام توستزخم پیرای ملاحت تلخی دشنام توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1103

باز از معموره دلها فغان برخاسته استچشم مخمور که از خواب گران برخاسته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1128

داغ می گلگل به طرف دامنم افتاده استهمچو مینا میکشی بر گردنم افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1142

خضر را گر سبز آب زندگانی کرده استعالمی را زنده دل آن یار جانی کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1146

از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده استدامن گلهابه شبنم آتشین بستر شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1183

شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه استآتش خاکسترآلودم به دامان تشنه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1187

صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1195

در بهارستان یکرنگی شراب و خون یکی استبلبل و گل، سرو و قمری، لیلی و مجنون یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1197

دوستی با کورفهمان حجت نادیدگی استوحشت از فهمیدگان برهان نافهمیدگی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1215

وقت آن کس خوش که لب را بر لب پیمانه بستجبهه را چون خشت بر خاک در میخانه بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1263

گر نمی جوشیم با می از سر انکار نیستغفلت سرشار ما را باعثی در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1271

شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیستماهی سرچشمه نورم به آبم کار نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1274

وصل زلف او به دست کوشش تدبیر نیستدوری این راه از کوتاهی شبگیر نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1285

روزگار زندگی نقش بر آبی بیش نیستموج را قسمت ز دریا پیچ و تابی بیش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1309

روی هفتاد و دو ملت جز در آن درگاه نیستعالمی سرگشته اند و هیچ کس گمراه نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1310

نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته نیستاز لب خندان به جز خون در دهان پسته نیست

Saib TabriziGhazal1 min