Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟راهِ دوری پیشداری، رو به پس کردن چرا
Qasida 44اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم
Ghazal 51نیست حاجت دیدهبان حسنِ عتابآلود رادور باش از خود بود حسن حجابآلود را
Ghazal 53نالهٔ من میزند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را
Ghazal 55کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را
Ghazal 56آه میباشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را
Miscellaneous poem 60چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را
Ghazal 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بیتابی چراغان کرد کوهِ طور را
Miscellaneous poem 64کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را
Ghazal 64سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر راکز کمان بال و پر پرواز باشد تیر را
Miscellaneous poem 75دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است
Ghazal 75ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامیکِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را
Ghazal 81از صفای دل نباشد حاصلی درویش رانان به خون تر میشود صبحِ صداقتکیش را
Ghazal 82صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش راپردهٔ رویِ توکّل ساز، کارِ خویش را
Ghazal 83غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را
Miscellaneous poem 85بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست
Ghazal 85من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟
Miscellaneous poem 88در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیستهر که را دل هست اینجا از اولوالالباب نیست
Ghazal 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را
Miscellaneous poem 89(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)
Ghazal 91چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را
Ghazal 99نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را
Miscellaneous poem 106نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است
Miscellaneous poem 111دل هر کس که مسلم ز علایق رسته استچون سپندی است که از آتش سوزان جسته است
Ghazal 111دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل رادر کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را
Miscellaneous poem 116سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست
Miscellaneous poem 117ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است
Ghazal 118غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا
Miscellaneous poem 126هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟
Miscellaneous poem 129اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی استکآبادی این طایفه موقوف خرابی است