Miscellaneous poem 164

از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 179

رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 196

نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 197

گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 201

هر قدر نقاش نقش او به دقت می‌کشدچون نظر بر رویش اندازد خجالت می‌کشد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 202

شوربختم، دل به آن کنج دهانم می‌کشدموشکافم، دل به آن موی میانم می‌کشد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 214

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 223

سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه راشد شکستن باعث آبادی این ویرانه را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 229

ز آب تیغ او هر بیجگر سربرنمی آردز سر تا نگذرد غواص، گوهر برنمی آرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 230

نهال قامت او کی مرا از خاک بردارد؟که چون نقش قدم افتاده ای در هر گذر دارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 233

ازان فرهاد دایم جای در کوه و کمر داردکه از هر لاله نقش پای گلگون در نظر دارد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 239

شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه رامی دهد در بیضه فولاد پر آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 240

گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه رازود خواهد کرد خاکسترنشین آیینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 241

از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 244

با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 245

صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 248

از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 255

بی تو گر ساغر زنم خون در رگم نشتر شودبی دم تیغت اگر آبی خورم خنجر شود

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 255

تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 257

گنج در ویرانه من مار ارقم می‌شودزعفران در سینه من ریشه غم می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 258

کی دلِ دیوانهٔ من رام آهو می‌شود؟صحبت من قال از چشم سخنگو می‌شود

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 257

آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 260

عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 259

از نصیحت خامتر گردد دل خودکام مااز نمک سنگین شود خواب کباب خام ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 262

خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنیدکاسه را فربه کنید و کیسه را لاغر کنید

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 263

راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 267

شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 266

ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم مارزق قانون می‌شود تخمی که می‌کاریم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 274

کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می‌گرددبه دریا سیل الوان چون رسد یکرنگ می‌گردد

Saib Tabrizi1 min