Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون
Ghazal 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Ghazal 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن
Ghazal 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟
Ghazal 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Ghazal 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن
Ghazal 6375چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن
Ghazal 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Ghazal 6432از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من
Ghazal 6487تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو
Ghazal 6513ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو
Ghazal 6528روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او
Ghazal 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او
Ghazal 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو
Ghazal 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو
Ghazal 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم توکهسار شود سینه صحرا ز رم تو
Ghazal 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شوبگذار رعنایی ز سر بیزار از نیرنگ شو
Ghazal 6565لعل او را بین به دلها بی حجاب آویختهگر ندیدی اخگری را در کباب آویخته
Ghazal 6584به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهستهز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته
Ghazal 6586نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده
Ghazal 6598ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!
Ghazal 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟
Ghazal 6617خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده
Ghazal 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته
Ghazal 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته
Ghazal 6679زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟در ره این سیل بی زنهار چون خوابد کسی؟
Ghazal 6686بیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسیرحم کن بر تشنگان ای آب حیوان کسی
Ghazal 6693بندگی کردن پسندیده است با آزادگیسرو را خط امان شد از خزان استادگی
Ghazal 6700جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی
Ghazal 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟