Ghazal 6294

ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6331

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6334

شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6344

هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6375

چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6403

شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6528

روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6531

میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6536

نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6538

ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6551

وحشی تر از آهوست نشان قدم توکهسار شود سینه صحرا ز رم تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6552

چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شوبگذار رعنایی ز سر بیزار از نیرنگ شو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6565

لعل او را بین به دلها بی حجاب آویختهگر ندیدی اخگری را در کباب آویخته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6584

به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهستهز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6586

نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتادهکه گوهرها برون از مخزن اسرار افتاده

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6598

ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6603

به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6617

خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6639

دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6640

عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6679

زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟در ره این سیل بی زنهار چون خوابد کسی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6686

بیش ازین آتش مزن در عالم ای جان کسیرحم کن بر تشنگان ای آب حیوان کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6693

بندگی کردن پسندیده است با آزادگیسرو را خط امان شد از خزان استادگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6700

جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6724

چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟

Saib TabriziGhazal2 min