Qasida 28

شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 30

زنده‌رود از جلوه مستانه طوفان می‌کندپل به آیین تمام امسال جولان می‌کند

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 31

کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران

Saib TabriziQasida2 min
Ghazal 32

صوفیان بردند از ره چشمِ جادوی ترادر کمندِ وحدت آوردند آهوی ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 33

غافل مشو ز رتبه شوق بلند مااز ساق عرش (حلقه) رباید کمند ما

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 33

گر‌چه محجوب از نظر کرده‌ است بی‌جایی تراهمچنان جوید ز هر جایی تماشایی ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 34

قانع به جرعه نیست لب میگسار مامیخانه را به آب رساند خمار ما

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 39

در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟راهِ دوری پیش‌داری، رو به پس‌ کردن چرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 40

چه غم از کشمکش ماست جهان گذران را؟خار مانع نشود قافله ریگ روان را

Saib Tabrizi1 min
Qasida 42

زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین

Saib TabriziQasida6 min
Ghazal 53

نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 55

نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 55

کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار راراستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 56

آه می‌باشد مسلسل خاطرِ افگار رادر درازی نیست کوتاهی شبِ بیمار را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 60

چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 63

چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور راداغِ بی‌تابی چراغان کرد کوهِ طور را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 64

سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر راکز کمان بال و پر پرواز باشد تیر را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 69

غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 75

ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس رامی‌کِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 82

صرفِ بیکاری مگردان روزگارِ خویش راپردهٔ رویِ توکّل ساز، کارِ خویش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 83

غوطه دادم در دلِ الماس داغِ خویش راروشن از آبِ گهر کردم چراغِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 85

من گرفتم ساختی پوشیده سالِ خویش راچون کنی پنهان ز چشمِ خلق حالِ خویش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 91

چون کند آن غمزهٔ خونریز عریان تیغ رابخیهٔ جوهر شود زخمِ نمایان تیغ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 99

نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 105

اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 106

نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 111

دل هر کس که مسلم ز علایق رسته استچون سپندی است که از آتش سوزان جسته است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 117

ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 118

غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 122

کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزستزمین هند به آن تیرگی شکرخیزست

Saib Tabrizi1 min