Ghazal 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6068

زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6086

رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6096

هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6116

نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6119

پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6156

عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6162

خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6171

چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6196

عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6239

ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان مننمک بر چشم سوزن می زند زخم نهان من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6261

دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6293

جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6312

زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6323

زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6331

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6334

شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6344

هوای جام صبوح و می شبانه مکندل چو کعبه خود را شرابخانه مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6375

چون آفتاب و ماه نظر را بلند کنراهی که مشکل است ز همت سمند کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6424

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کنچون ماه تمام از دل خود زادسفر کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6528

روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6531

میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6536

نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6551

وحشی تر از آهوست نشان قدم توکهسار شود سینه صحرا ز رم تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6552

چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شوبگذار رعنایی ز سر بیزار از نیرنگ شو

Saib TabriziGhazal2 min