Gulshan-i Raz, chapter 42

اگرچه خور به چرخ چارمین استشعاعش نور و تدبیر زمین است

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Gulshan-i Raz, chapter 48

قدیم و مُحْدَث از هم خود جدا نیستکه از هستی است، باقی دائما نیست

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Səadətnamə, 52

منشأ اعتزال شد جهنیآنکه می​داشت شبهۀ وثنی

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Gulshan-i Raz, chapter 59

بت اینجا مظهر عشق است و وحدتبود زنار بستن عقد خدمت

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Səadətnamə, 89

نیست مفهوم هیچ یک موقوفبر کسی جز حقیقت موصوف

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Səadətnamə, 103

در جهانی که خالی از ستم استسبب فعل و غایتش بهم است

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Səadətnamə, 118

کودکی دید عکس خود در آبزان بترسید و بانگ زد کای باب

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Səadətnamə, 129

شد در ایّام تابعین این نامعالم علم فرعی و احکام

Mahmoud ShabestariMasnavi6 min
Gulshan-i Raz, chapter 1

به نام آن که جان را فکرت آموختچراغ دل به نور جان برافروخت

Mahmoud ShabestariMasnavi4 min
Haqq al-Yaqin, chapter 3

چون محقق شد که ادراک هستی جزوی کل هستی​ها را ضروری است بباید دانست که وقت​ها ادراک هستی کلی مظهر و آئینه ادراک جزوی بود و این مقام معرفت است. نص: اولم یکف بربک و اللّه نور السماوات و الارض و من عرف نفسه فقد عرف ربه مبین این مقام است. و گاه عکس این بود که مقام علم است.و آیات: سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسکم افلا تنصرون مبین این مقام است. بلکه بیشتر آیات تنزیل و اخبار و آثار در این قسم وارد است، از آنکه به افهام اقرب است و مستلزم ادراک ادراک است، که حکمت بعثت رسل و انبیا است. آنچنان که بیان کرده شود. انما انت مذکر، کلا انها تذکرة.حقیقت- نفس ادراک فطری یعنی معرفت بسیط قابل تفکر نیست، که تحصیل حاصل محال است، بلکه تفکر حجاب آن می​گردد و از این جهت فرمود: لاتتفکروا فی ذات اللّه، بلکه محل تفکر ادراک ادراک است بواسطۀ آیات و بدین سبب تفکر را به آیات حواله فرمود که: و یتفکرون فی خلق السماوات و الارض. قل انظروا ماذا فی السماوات و الارض.

Mahmoud ShabestariMasnavi15 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 3

چه نیکو گفت آن پیر سخندانبدان عامی سرگردان و حیران

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Gulshan-i Raz, chapter 4

مرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّرکز این معنی بماندم در تحیّر

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Haqq al-Yaqin, chapter 9

حقیقت- چون محقق گشت که مبداء عبارت است از ظهور هستی در نیستی، معاد عبارت بود از ظهور نیستی در هستی، چه مبدأ و معاد متقابلانند: کما بدانا اول خلق نعیده.حقیقت- ظهور هستی در نیستی اظهار و ایجاد خلق است و ظهور نیستی در هستی اخفاء، و اعدام و موت، مبداء چون ظهور هستی بود در نیستی: الست بربکم قالوا بلی. معاد ظهور هستی باشد در حقیقت خودش: لمن الملک الیوم للّه الواحد القهار.

Mahmoud ShabestariMasnavi11 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 9

ز خشم و شهوت و از حرص و کینهتهی کن ای پسر امروز سینه

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Gulshan-i Raz, chapter 10

به نزد آنکه جانش در تجلّی استهمه عالم کتاب حق تعالی است

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 10

هر آن امری که فرمودت به جای آربه کعبه روی خود سوی خدا آر

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 24

اگر تو خوی خوش داری به هر کاراز آن خویت بهشت آید پدیدار

Mahmoud ShabestariMasnavi3 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 29

خوشا وقت کسان عهد مهدیخوشا آن کودکان مهد مهدی

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Gulshan-i Raz, chapter 32

بنه آیینه‌ای اندر برابردر او بنگر ببین آن شخص دیگر

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 36

گرت امروز سوی ظلم میل استبدان کان میل فردا چاه ویل است

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Gulshan-i Raz, chapter 39

یکی دریاست هستی، نطق ساحلصدف حرف و جواهر دانشِ دل

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Gulshan-i Raz, chapter 60

نظر کردم بدیدم اصل هر کارنشان خدمت آمد عقد زنار

Mahmoud ShabestariMasnavi5 min
Gulshan-i Raz, chapter 2

گذشته هفت و ده از هفتصد سالز هجرت ناگهان در ماه شوال

Mahmoud ShabestariMasnavi7 min
Haqq al-Yaqin, chapter 6

حقیقت- ممکن امری است اعتباری که عقل بر وفق خویش از ادراک وجود و عدم به هم درذهن ترکیب کند، و چون به نهایت طور خویش رسد که مبداء طور کشف است حکم کند بدانکه اعتباریات را در خارج وجودی نیست: ان هی الا اسماء سمیتموها انتم و آباءکم.حقیقت- جسم وجسمانیات از جواهر و اعراض به جملگی از امور اعتباری​اند، به حقیقت وجود خارجی ندارند: کمثل عیث اعجب الکفار نباته ثم یهیج فتراه مصفرا ثم یکون حطاما.

Mahmoud ShabestariMasnavi4 min
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 7

چون گفته بودیم که تن آدم نسخۀ عالم است، اکنون بدانکه تن مشابه زمین است و مشابه آسمان و مشابه سال است که زمان است و مشابه شهر است که مکان است. پس ما در این رساله بجهت آسانی طالب این تشبیهات را جداگانه بیان کنیم:اما مشابهت تن با زمین آنست که در زمین کوهها هست که در بدن استخوان مانند آنست، و در زمین درخت​های بزرگ هست و در مردم موی سر و ریش مانند آنست، و در زمین نباتات خرد بسیار است که مویهای اندام مثال آنست، و مجموع عالم هفت اقلیم است و در بدن نیز هفت اندام است: یک سر و دو دست و پشت و شکم و دو دست و پای. و زمین را زلزله می​باشدو عطسه به جای آن است و در زمین جویهای آب روان و چشمه​ها هست و در بدن رگها و رودها هست و چشمه​های عالم بعضی تلخ و بعضی شور و بعضی خوش و بعضی ناخوش هست، در تن نیز چشمۀگوش تلخ و چشم شور و بینی ناخوش و دهان خوش و چشمۀ گوش بدان سبب تلخ است تا حشرات چون خواهد که به گوش رود تلخی گوش به حس او رسد از آنجا باز گردد ومردم راهلاک نکند.

Mahmoud ShabestariMasnavi8 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 12

چنین گفتند دانایان اسرارکه چون حق کرد نور خویش اظهار

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 21

به صورت آدمی کرده است نقاشاگر مردی به معنی آدمی باش

Mahmoud ShabestariMasnavi3 min
Gulshan-i Raz, chapter 22

نبوّت را ظهور از آدم آمدکمالش در وجودِ خاتم آمد

Mahmoud ShabestariMasnavi1 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 25

یقین دان رزق جان از علم و دین استنباشد جز به سعی انسان یقین است

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min
Kanz al-Haqa'iq, chapter 30

ببین چون بهترین مهتران اوستبه جان سر همه پیغمبران اوست

Mahmoud ShabestariMasnavi2 min