Mahmoud Shabestari · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
حی و قیوم آن سمیع بصیرکه ندارد مثال و شبه و نظیر
Səadətnamə, 81متکلم خدای رب رحیمبه کلامی که همچو اوست قدیم
Səadətnamə, 93اسم باری است چون طلسم وجودبر عدم زو فتاده نام وجود
Səadətnamə, 94بونجیب آنکه بود شیخ مهینچونکه کردی به سالکی تلقین
Səadətnamə, 97نسبت فعل را به مظهر و سازکسب خوانند بر طریق مجاز
Səadətnamə, 105ماسوی اللّه را عَلَم عالماز حدث شد که هست ضد قدم
Səadətnamə, 114نفس را نیست مادت و مدّتقالب او راست آلت و عدّت
Səadətnamə, 120رازقی کو بود سزای سپاسجز که «ذوالقوّة متین» مشناس
Səadətnamə, 125کشتییی دان روان بر آب روانروز و شب هیأت زمان و مکان
Səadətnamə, 126امر فرمود ایزد رحمانهمۀ خلق را ز انس و ز جان
Səadətnamə, 128گفت یک روز نازنین خاتونکادمی زاده عاجز است و زبون
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 2بدان که نفس طبیعی عبارت از قوّتی است که اجزای جسم را نگذارد تا از یکدیگر متلاشی شود، و نفس طبیعی را دو خدمتکار است که یکی را خِفَّت گویند و دیگری را ثقل. و خفت عبارت از قوتی باشد که مایل محیط بود و ثقل بر عکس او.و نفس نباتی عبارت از قوتی باشد که جسم را در طول و عرض و عمق بکشد و بزرگ گرداند و نفس طبیعی خادم نفس نباتی باشد و نفس نباتی را به غیر از او هشت خادم دیگر باشد چون: جاذبه و ماسکه و هاضمه و ممیزه و دافعه و مصوره و مولده و منمیه.
Haqq al-Yaqin, chapter 5حقیقت- ذات هستی اقتضای یگانگی مطلق میکند که غیرهستی جز نیستی نبود: شهد اللّه لااله الا هو.حقیقت- هستی دیگر که غیر هستی است بر هستی مقدم نیست که: تقدم الشیئی علی نفسه لازم میآید. پس هستی واجب یگانه بود. لا اله الاهو فی الاخرة والاولی.
Gulshan-i Raz, chapter 6کدامین فکر ما را شرط راه است؟چرا گه طاعت است و گه گناه است
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 8بدان که مجموع عالم بعضی ظاهر است و بعضی باطن. آنچه ظاهر است از عالم، افلاک است و عناصر و موالید؛ و آنچه باطن است از عالم، نفوس است و عقول و مردم را نیز ظاهری و باطنی هست، ظاهر چون بدن و باطن چون قوّتها که بدان ادراک اشیا کند مثل قوّت بینائی و شنوائی و گویائی و غیرهم و آنچه حق سبحانه و تعالی فرموده: «سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتّی یتبیّن لهم انّه الحق»؛ مراد از آفاق، عالم ظاهر است یعنی عالم اجسام و مراد از انفس، عالم باطن است یعنی عالم ارواح و آن آیات نزد محققان نُه آیت است که حق تعالی به موسی داده قوله تعالی: «ولقد آتینا موسی تسع آیات بینات». و ما نیز در این کتاب همان نه آیت را بیان کنیم در عالم ظاهر و باطن و عالم ظاهر را مُلک خوانیم و عالم باطن را ملکوت، پس بحقیقت آن آیات هجده باشد نه در عالم ملک و نه در عالم ملکوت.اکنون بدان که این نه آیت که در عالم مُلک است کدام است، از آن جمله یکی افلاک است و چهار عنصر و معدن و نبات و حیوان و انسان، و این نه آیت است در عالم مُلک. و همچنین نه آیت ملکوت یکی از آن جمله نفس کل است و او ملکوت افلاک است و چهار ملک مقربند چون جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و عزرائیل و این چهار، ملکوت چهار عناصرند. و ملکوت انسانی نفس او است و آن سه موالید را ملکوت هر یکی نفس ایشان است ونه آیات در عالم ملکوت به تمامی این است که گفته شد و چون گفته بودیم که آدم نسخهای است از مجموع عالم که هرچه در مجموع عالم است در آدم موجود است و ما این نه آیات ظاهر ونه آیات باطن در آدم بنمائیم.
Kanz al-Haqa'iq, chapter 15تو نفست دل کن و دل را چو جان کنپس آنگه سوی جانان روان کن
Kanz al-Haqa'iq, chapter 16یکی جم نام وقتی پادشا بودکه جامی داشت کان گیتینما بود
Kanz al-Haqa'iq, chapter 19چو موسی باز میگردید از طوردر آن وادی سیاهی دید از دور
Kanz al-Haqa'iq, chapter 20چو تسبیح از خواهر این اسرار بشنودبزد یک نعره و بر دار شد زود
Kanz al-Haqa'iq, chapter 22سوالی چند کردم از حکیمیسوالی نیک هست از علم نیمی
Gulshan-i Raz, chapter 24که شد بر سرِّ وحدت واقف آخرشناسای چه آمد عارف آخر
Səadətnamə, 25صابی مشرک ستاره پرستکوز «انعام بل اضل» بتر است
Kanz al-Haqa'iq, chapter 26به جان تعظیم امر حق به جا آربدل بر خلق شفقت نیز میدار
Gulshan-i Raz, chapter 28ندارد باورت اکمه ز الوانوگر صد سال گویی نقل و برهان
Gulshan-i Raz, chapter 31من و ما و تو و او هست یک چیزکه در وحدت نباشد هیچ تمییز
Gulshan-i Raz, chapter 33چرا مخلوق را گویند واصلسلوک و سیرِ او چون گشت حاصل؟
Kanz al-Haqa'iq, chapter 35دلیل است ای اخی بر حشر و نشرتچنان کت نشر باشد هست حشرت
Gulshan-i Raz, chapter 42اگرچه خور به چرخ چارمین استشعاعش نور و تدبیر زمین است
Gulshan-i Raz, chapter 47قدیم و مُحْدَث از هم چون جدا شدکه این عالم شد، آن دیگر خدا شد
Gulshan-i Raz, chapter 48قدیم و مُحْدَث از هم خود جدا نیستکه از هستی است، باقی دائما نیست