Mohammad-Hossein Shahriar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیولی ز بخت بد از من نه جسم ماند و نه جانی
Ghazal 149نالدم پای که چند از پی یارم بدوانیمن بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی
Ghazal 156شاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهیلرزان به سان ماه و لغزان به سان ماهی
Ghazal 4سنین عمر به هفتاد میرسد ما راخدای من که به فریاد میرسد ما را
Ghazal 5زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کَند ما یکلاقبایان را
Ghazal 35نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت
Ghazal 38مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد
Ghazal 45کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد
Ghazal 60دوش در خواب من آن لالهعذار آمده بودشاهد عشق و شبابم به کنار آمده بود
Ghazal 63گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بیمهر درآید
Ghazal 65دیدمت دورنمای در و بام ای شیرازسرم آمد به برِ سینه؛ سلام ای شیراز
Ghazal 71به تودیع تو جان میخواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت میکنم حافظ خداحافظ
Ghazal 88خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانمخمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم
Ghazal 89به مرگ چاره نجستم که در جهان مانمبه عشق زنده شدم تا که جاودان مانم
Ghazal 92روی در کعبه این کاخ کبود آمدهایمچون کواکب به طواف و به درود آمدهایم
Ghazal 93تا کی چو باد سر بدوانی به وادیامای کعبهٔ مراد ببین نامرادیام
Ghazal 96تا کی در انتظار گذاری به زاریامباز آی بعد از این همه چشمانتظاریام
Ghazal 97ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیاماین نیست مزد رنج من و باغبانیام
Ghazal 106در بهاران سری از خاک برون آوردنخنده ای کردن و از باد خزان افسردن
Ghazal 114این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل من
Ghazal 119سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه؟زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه؟
Ghazal 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Ghazal 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Ghazal 138ای پریچهره که آهنگ کلیسا داریسینهٔ مریم و سیمای مسیحا داری
Ghazal 142اگر بلاکش بیداد را به داد رسیخدا کند که به سر منزل مراد رسی
Ghazal 155چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی
Ghazal 161مژه سوزن رفویی، نخی از شکنج موییکه زنی به پارههای دلم ای پری رفویی
Ghazal 162پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی میکند
Ghazal 13باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشب
Ghazal 14صدای سوز دل شهریار و ساز حبیبچه دولتی است به زندانیان خاک نصیب