Mohammad-Hossein Shahriar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است
Ghazal 27ندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیستکه تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست
Ghazal 28هیچ آفریدهای به جمال فریده نیستاین لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست
Ghazal 29خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست
Ghazal 34گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت
Ghazal 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Ghazal 44رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد
Ghazal 46بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشدما در این گوشه زندان و بهار آمده باشد
Ghazal 48خوابم آشفت و سر خفته به دامان آمدخواب دیدم که خیال تو به مهمان آمد
Ghazal 52لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند
Ghazal 53بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند
Ghazal 54نوجوانان وطن بستر به خاک و خون گرفتندتا که در بر شاهد آزادی و قانون گرفتند
Ghazal 55روشنانی که به تاریکی شب گردانندشمع در پرده و پروانه سرگردانند
Ghazal 57شبها به کنج خلوتم آواز میدهندکای خفته گنج خلوتیان باز میدهند
Ghazal 61یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود
Ghazal 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Ghazal 75دامن مکش به ناز که هجران کشیدهامنازم بکش که ناز رقیبان کشیدهام
Ghazal 79چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردمچو درمانم نبخشیدی، به دردِ خویش خو کردم
Ghazal 80ماهم آمد به در خانه و در خانه نبودمخانه گوئی به سرم ریخت چو این قصه شنودم
Ghazal 84دل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمگه از زمین و گه از آسمان سراغ تو گیرم
Ghazal 85در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم
Ghazal 90از همه سوی جهان جلوه او میبینمجلوه اوست جهان کز همه سو میبینم
Ghazal 91چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم
Ghazal 102نیما غم دل گو که غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم
Ghazal 107آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنیا حریفی نشود رام چه خواهد بودن
Ghazal 108ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبلهنما کن
Ghazal 112کس نیست در این گوشه فراموشتر از منوز گوشهنشینان تو خاموشتر از من
Ghazal 117یادم نکرد و شاد حریفی که یاد از اویادش بخیر گرچه دلم نیست شاد از او
Ghazal 120نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهکه بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده
Ghazal 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی