Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به تعریض گفتی که خاقانیاچه خوش داشت نظم روان عنصری
Qit'a 350ز آب سخن بحر ارجیش را منمدد میدهم تا تو تاثیر بینی
Qit'a 361نیست سالم دو ده ولی به سخننُه فلک یک جوان ندیده چو من
Arabic poem 5اعاد روحی هواء بغدادو زاد روحی قضاء بغداد
Arabic poem 6یاسیف ناظرة کصبح مسفرسفر الصباح نهعم صباحا و اسفر
Arabic poem 7وها فارسیا بالحجازی اشفعواحضر کسری ثم نعمان اتبع
Arabic poem 9غض الزمان و غض عین کمالهبه کمال بسطته عن المستنجد
Ghazal 3خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجاشمعی و پنهان میروی پروانه جویان تا کجا؟
Ghazal 61عیسیلبیّ و مرده دلم در برابرتچون تخم پیله زنده شوم باز در برت
Ghazal 79هر که به سودای چون تو یار بپرداختهمتش از بند روزگار بپرداخت
Ghazal 83فلک در نیکوئی انصاف دادتسرِ گردنکشان گردن نهادت
Ghazal 119چشم ما بردوخت عشق و پردهٔ ما بردریداز در ما چون درآمد دل ز روزن برپرید
Ghazal 191خون ریزی و نندیشی، عیار چنین خوشتردل دزدی و نگریزی، طرار چنین خوشتر
Ghazal 213نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابمنه جای آنکه به جوی تو بگذرد آبم
Ghazal 214از دهر غَدر پیشه وفائی نیافتموز بخت تیره رای صفایی نیافتم
Ghazal 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Ghazal 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Ghazal 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Ghazal 295سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو
Ghazal 334تبها کشم از هجر تو شبهای جدائیتبها شودم بسته چو لبها بگشایی
Ghazal 389داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوییارب آخر یارب فریاد خوان چون نشنوی
Qasida 42صبح چو کام قنینه خنده برآوردکام قنینه چو صبح لعلتر آورد
Qasida 108بهر صبوح از درم مست در آمد نگارغالیه برده پگاه بر گل سوری بکار
Qasida 113دیده بانان این کبود حصارروز کورند یا اولیالابصار
Qasida 144از آن قبل که سر عالم بقا دارمبدین سرای فنا سر فرو نمیآرم
Qasida 163از همه عالم شدهام بر کرانبسته به سودای تو جان بر میان
Qasida 164شاعر ساحر منم اندر جهاندر سخن از معجزه صاحب قران
Qasida 175خرمی در جوهر عالم نخواهی یافتنمردمی در گوهر آدم نخواهی یافتن
Qasida 186آوازهٔ رحیل شنیدم به صبحگاهبا شبروان دواسبه دویدم به صبحگاه
Qasida 201ای با دل سودائیان عشق تو در کار آمدهترکان غمزت را به جان دلها خریدار آمده